[[Gen-47]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Gen-46]] | [[Մարգարեություններ Gen-48]] ➡️ --- ### Իսրայելը բնակվեց Եգիպտոսի երկրում՝ Գեսեմի երկրամասում. նրանք այնտեղ կալվածքներ ձեռք բերեցին, աճեցին ու խիստ բազմացան: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Իսրայելացիների բնակչության արագ աճը և Գեսեմում հողերի ձեռքբերումը իրականացնում են բազմաթիվ սերունդների մասին աստվածային խոստումը: **Պատմական համատեքստ**: Այս համարը կամրջում է Ծննդոց գրքի նահապետական խոստումները (17:2, 28:3) Ելք 1:7-ի պատմական համատեքստի հետ: «Չափազանց բազմանալը» ճանաչվում է որպես աստվածաբանական խթան, որը հետագայում ստիպեց եգիպտական փարավոնին վախենալ իսրայելացիներից՝ հանգեցնելով Ելքի իրադարձություններին: **Կապված է**: [[Gen-28#v3|Ծննդոց 28:3]] ### Մենք եկել ենք այս երկրում որպես պանդուխտ ապրելու, քանի որ քո ծառաների հոտերի համար արոտավայր չկա։ Քանանի երկրում սովը սաստիկ է։ Ուստի, խնդրում ենք, թույլ տուր քո ծառաներին բնակվել Գեսեմի երկրում։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հակոբի ընտանիքի բնակեցումը Եգիպտոսում որպես «օտարականներ» նշանավորում է ոչ իրենց սեփական երկրում պանդխտության մարգարեության ակտիվ իրականացումը։ **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբաններն ու պատմաբանները այս ժամանումը կապում են [[Gen-15#v13|Ծննդոց 15:13]]-14-ի մարգարեության հետ, որը կանխատեսում էր 400-ամյա կեցություն օտար երկրում: Շատ գիտնականներ սա դասում են Եգիպտոսի Միջին թագավորության կամ Հիքսոսների ժամանակաշրջանին, երբ հայտնի է, որ սեմական բնակչությունը հաստատվել է Նեղոսի դելտայում: **Կապված է**: [[Gen-15#v13|Ծննդոց 15:13]] ### Նրանք ասացին. «Դու փրկեցիր մեր կյանքը։ Թող շնորհ գտնենք իմ տիրոջ աչքում, և մենք կլինենք Փարավոնի ծառաները»։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հովսեփը՝ Աբրահամի սերունդը, փրկում է եգիպտացի ժողովրդին սովից՝ իրականացնելով այն խոստումը, որ Աբրահամի սերունդները օրհնություն կլինեն ազգերի համար։ **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանական մեկնաբանները մատնանշում են Հովսեփի կառավարումը ([[Gen-47#v13|Ծննդոց 47:13]]-26) որպես [[Gen-12#v3|Ծննդոց 12:3]]-ի ֆիզիկական դրսևորում։ Հովսեփի ագրարային բարեփոխումները, ներառյալ 20% հարկը և հողերի կենտրոնացումը, պատմաբանների կողմից նշվում են որպես համապատասխանող Եգիպտական պետության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքներին բարձր կենտրոնացված վերահսկողության ժամանակաշրջաններում։ **Կապված է**: [[Gen-12#v3|Ծննդոց 12:3]] ### Հակոբն օրհնեց Փարավոնին: ... Հակոբն օրհնեց Փարավոնին և դուրս եկավ Փարավոնի ներկայությունից: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հակոբը, ներկայացնելով Աբրահամի հոգևոր տոհմը, օրհնություն է տալիս հայտնի աշխարհի ամենահզոր տիրակալին: **Պատմական համատեքստ**: Գիտնականները սա մեկնաբանում են որպես [[Heb-07#v7|Եբրայեցիս 7:7]]-ում («փոքրն օրհնվում է մեծից») և [[Gen-12#v3|Ծննդոց 12:3]]-ում նշված սկզբունքի իրականացում: Այն ցույց է տալիս, որ չնայած սովի պատճառով փախստականի իրենց ներկայիս կարգավիճակին, նահապետները կրում էին աշխարհի տերություններին օրհնելու աստվածային իշխանությունը: **Կապված է**: [[Gen-12#v3|Ծննդոց 12:3]] ### «Խնդրում եմ, ինձ Եգիպտոսում չթաղես, այլ երբ ննջեմ իմ հայրերի հետ, ինձ Եգիպտոսից հանիր և թաղիր նրանց գերեզմանոցում»։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հակոբը մարգարեանում է և հրահանգում, որ իր աճյունը պետք է վերադարձվի Քանան՝ հաստատելով հավատը Խոստացված երկրի ապագա տիրապետման նկատմամբ։ **Պատմական համատեքստ**: Այս խնդրանքը կանխատեսում է հողի ուխտի իրագործումը ([[Gen-15#v18|Ծննդոց 15:18]]-21): Այն պատմականորեն կատարվում է [[Gen-50#v13|Ծննդոց 50:13]]-ում, երբ Հովսեփը Հակոբի մարմինը տանում է Մաքփելայի քարայր: Այն նաև նախանշում է վերջնական Ելքը և իսրայելացիների վերադարձը Քանան՝ Մովսեսի և Հեսուի առաջնորդությամբ։ **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian