[[Exod-02]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Exod-01]] | [[Մարգարեություններ Exod-03]] ➡️ --- ### Նա նրան Մովսես անվանեց և ասաց. «Որովհետև ես նրան ջրից հանեցի»: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Մովսեսի անվանակոչումը ծառայում է որպես նրա ապագա դերի մարգարեական նշանակում՝ որպես այն մեկի, ով պետք է իսրայելացիներին դուրս բերեր Եգիպտոսից և անցկացներ Կարմիր ծովի ջրերի միջով: **Պատմական համատեքստ**: Թեև այն նկարագրում է նրա փրկությունը Նեղոսից, անունը (եբրայերեն «Մոշե», որը նշանակում է «հանող») պատմականորեն իրականանում է Ելք 14-ում, երբ Մովսեսը ձեռքը մեկնում է ծովի վրա՝ «դուրս հանելով» Իսրայելի ողջ ազգը ջրերից դեպի ազատություն՝ կատարելով իր անվան մեջ ներառված խորհրդանշական առաքելությունը: **Կապված է**: ### Նա ասաց. «Ո՞վ քեզ մեզ վրա իշխան և դատավոր կարգեց»: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Եբրայեցի տղամարդու այս մարտահրավերը մեկնաբանվում է որպես հեգնական մարգարեություն Մովսեսի ապագա աստվածային նշանակման վերաբերյալ և որպես Մեսիայի մերժման մարգարեական նախատիպ: **Պատմական համատեքստ**: [[Acts-07#v35|Գործք 7:35]]-ում Ստեփանոս նահատակն այս հայտարարությունն ընդգծում է որպես մարգարեական հեգնանք՝ նշելով, որ Աստված հետագայում ուղարկեց հենց այն մարդուն, ում նրանք մերժել էին, որպեսզի լինի նրանց իշխանն ու փրկիչը: Սա հաստատեց կրկնվող մարգարեական օրինաչափություն, որտեղ Աստծո ընտրյալ փրկիչը սկզբում մերժվում է իր ժողովրդի կողմից. մի օրինաչափություն, որն իրականացավ Հիսուս Քրիստոսի կյանքում և մերժման մեջ: **Կապված է**: ### Այդ բազում օրերի ընթացքում Եգիպտոսի թագավորը մեռավ, և Իսրայելի որդիները հառաչեցին ծառայության պատճառով ու աղաղակեցին, և նրանց աղաղակը ծառայության պատճառով բարձրացավ առ Աստված։ Աստված լսեց նրանց հառաչանքը, և Աստված հիշեց Աբրահամի, Իսահակի և Հակոբի հետ իր ուխտը։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Այս իրադարձությունը կատարում է Իսրայելի տառապանքի ժամանակացույցի վերաբերյալ կոնկրետ մարգարեությունը և նրանց գերությանը վերջ տալու միջամտության աստվածային խոստումը։ **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանները սա նույնացնում են [[Gen-15#v13|Ծննդոց 15:13]]-14-ի իրականացման հետ, որտեղ Աստված կանխագուշակել էր, որ Աբրահամի սերունդները 400 տարի ստրկության մեջ կլինեն, բայց ի վերջո կազատվեն: Այն նաև իրականացնում է Հովսեփի մահվան մարգարեությունը [[Gen-50#v24|Ծննդոց 50:24]]-ում, որ «Աստված անշուշտ կայցելի ձեզ» և ժողովրդին հետ կբերի նախահայրերին խոստացված երկիրը: **Կապված է**: [[Gen-15#v13|Ծննդոց 15:13]]-14; [[Gen-50#v24|Ծննդոց 50:24]] ### Ղևիի տնից մի մարդ գնաց և կնության առավ Ղևիի դստերը։ Կինը հղիացավ և որդի ծնեց։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Մովսեսի ծնունդը Ղևիի տանը ներկայացնում է չորրորդ սերնդի ժամանումը Եգիպտոս, ինչը Քանանի երկիր վերադառնալու մարգարեացված ժամանակն էր։ **Պատմական համատեքստ**: [[Gen-15#v16|Ծննդոց 15:16]]-ում Աստված Աբրահամին ասաց, որ նրա սերունդները կվերադառնան երկիր «չորրորդ սերնդում»։ [[Exod-06#v16|Ելից 6:16]]-20-ում տրված տոհմաբանությունը հաստատում է, որ Մովսեսը Ղևիից սերված չորրորդ սերունդն է (Ղևի, Կահաթ, Ամրամ, Մովսես)՝ նշելով այս կոնկրետ խոստման ժամանակագրական իրականացումը։ **Կապված է**: [[Gen-15#v16|Ծննդոց 15:16]] --- #ai_prophecy_armenian