[[Lev-04]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Lev-03]] | [[Մարգարեություններ Lev-05]] ➡️ --- ### եթե օծյալ քահանան մեղանչի այնպես, որ մեղք բերի ժողովրդի վրա, ապա թող իր գործած մեղքի համար Յահվեին որպես մեղքի պատարագ մատուցի մի անարատ զվարակ: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Պահանջն այն է, որ մեղքի քավության համար մատուցվող ցանկացած կենդանի պետք է լինի ֆիզիկապես «անարատ» կամ առանց արատի: **Պատմական համատեքստ**: Այս ծիսական պահանջը համարվում է Մեսիայի բարոյական կերպարի տիպաբանական մարգարեություն: Վաղ քրիստոնեական տեքստերը (օրինակ՝ 1 Պետրոս 1:18-19 և [[Heb-09#v14|Եբրայեցիս 9:14]]) պնդում են, որ պատմական Հիսուսը կատարել է սա՝ լինելով «անարատ և անբիծ գառ», նրա անմեղ կյանքը մեկնաբանելով որպես Ղևտական 4-ում հրամայված անարատ կենդանու հոգևոր իրականություն: **Կապված է**: ### քահանան նրանց համար քավություն կանի, և նրանց կներվի: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստվածային խոստումն այն մասին, որ կոնկրետ զոհաբերության արյան և քահանայի միջնորդության միջոցով ժողովրդի անկանխամտածված մեղքերը կծածկվեն, և նրանք կստանան բացարձակ թողություն: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանական պատմության մեջ սա դիտվում է որպես Նոր Կտակարանում հաստատված վերջնական քավության նախակարապետ: Գիտնականները մատնանշում են մ.թ. 1-ին դարի պատմական անցումը, երբ կենդանիների զոհաբերությունները դադարեցին «Ճանապարհի» հետևորդների շրջանում, քանի որ նրանք հավատում էին, որ ներման խոստումը հավերժորեն իրականացվել է Հիսուսի «մեկընդմիշտ» զոհաբերության միջոցով ([[Heb-10#v10|Եբրայեցիս 10:10]]-14): **Կապված է**: ### Նա պետք է դուրս հանի զվարակի մորթին, նրա ամբողջ միսը, գլխի, ոտքերի, փորոտիքի և աղբի հետ միասին՝ զվարակի մնացած ողջ մասը, բանակից դուրս՝ մի մաքուր տեղ, որտեղ թափվում է մոխիրը, և այն այրի փայտի վրա կրակով։ Այն պետք է այրվի այնտեղ, որտեղ թափվում է մոխիրը։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Օրենքը պահանջում է, որ օծյալ քահանայի և ժողովրդի համար մատուցվող մեղքի պատարագը տարվի «բանակից դուրս»՝ կրակով այրվելու համար, ինչը խորհրդանշում է մեղքի լիակատար հեռացումը Աստծո ներկայությունից և համայնքից։ **Պատմական համատեքստ**: Վաղ քրիստոնեական դարաշրջանի (մ.թ. մոտ 1-ին դար) աստվածաբաններն ու պատմաբանները սա նույնացնում են որպես մարգարեական նախատիպ կամ նախագիծ: [[Heb-13#v11|Եբրայեցիս 13:11]]-12-ում նշվում է, որ Հիսուս Քրիստոսը չարչարվեց «դռնից դուրս» (Գողգոթան գտնվում էր Երուսաղեմի քաղաքի պարիսպներից դուրս)՝ ժողովրդին սրբագործելու համար՝ մասնավորապես կատարելով ծիսական պահանջը, ըստ որի մեղքի պատարագը պետք է հեռացվեր բանակի սահմաններից դուրս: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian