[[Lev-23]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Lev-22]] | [[Մարգարեություններ Lev-24]] ➡️ --- ### Երբ մտնեք այն երկիրը, որը Ես տալիս եմ ձեզ, և հնձեք նրա բերքը, այնժամ ձեր բերքի երախայրիքի հասկը պետք է բերեք քահանային: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված կանխագուշակում է, որ իսրայելացիները հաջողությամբ կմտնեն և կտիրեն Քանանի երկրին՝ անապատի քոչվորներից վերածվելով բնակեցված երկրագործական հասարակության: **Պատմական համատեքստ**: Այս մարգարեությունը կատարվեց Հեսուի առաջնորդությամբ Քանանի նվաճման ժամանակ: [[Josh-05#v10|Հեսու 5:10]]-12-ի աստվածաշնչյան արձանագրությունը նկարագրում է, թե ինչպես են իսրայելացիները նշում Զատիկը և ուտում երկրի առաջին բերքը Հորդանան գետն անցնելուց անմիջապես հետո: **Կապված է**: ### Ամսվա տասնչորսերորդ օրվա երեկոյան, երբ իսրայելացիները բանակել էին Գաղգաղայում՝ Երիքովի դաշտավայրում, նրանք նշեցին Զատիկը։ Զատկի հաջորդ օրը՝ հենց այդ օրը, նրանք կերան երկրի բերքից պատրաստված բաղարջ հաց և բոված հատիկներ։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Իսրայելացիները մտնում են Ավետյաց երկիր և կատարում բերքահավաքի ծեսերը ճիշտ այնպես, ինչպես պատվիրված էր Ղևտական գրքում։ **Պատմական համատեքստ**: Այս պատմական իրականացումը, որը գտնվում է [[Josh-05#v10|Հեսու 5:10]]-12-ում, նշանավորում է անցումը մանանայի աստվածային մատակարարումից դեպի Քանանում ժառանգության խոստման իրականացումը։ **Կապված է**: Ղևտական 23:10 ### Նա պետք է երերացնի խուրձը Յահվեի առաջ, որպեսզի այն ընդունելի լինի ձեզ համար։ Շաբաթվան հաջորդող օրը քահանան պետք է երերացնի այն։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Զատկին հաջորդող շաբաթվա հաջորդ օրը բերքի երախայրիքը ներկայացնելու պահանջը, որը Հարության մարգարեական նախատիպն է։ **Պատմական համատեքստ**: Կոնկրետ ժամանակը (Զատկին հաջորդող կիրակին) մատնանշում էր նոր կյանքի առաջին դրսևորումը՝ Զատկի գառան զոհաբերությունից հետո։ **Կապված է**: ### Առաջին ամսում, ամսվա տասնչորրորդ օրը երեկոյան, Յահվեի Պասեքն է: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Պասեքի զոհաբերության հաստատումը կոնկրետ օրացուցային ամսաթվով, որը ծառայում է որպես Մեսիայի փրկագնող մահվան տիպաբանական մարգարեություն: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբաններն ու պատմաբանները նշում են, որ Պասեքի զոհաբերության ճշգրիտ ժամանակը (Նիսանի 14-ը) ծառայել է որպես մարգարեական ստվեր Նազովրեցի Հիսուսի մահապատժի համար, ով ավանդաբար կոչվում է Աստծո Գառ: **Կապված է**: ### Քանզի Քրիստոսը՝ մեր Զատկական գառը, մատուցվեց որպես զոհ: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հիսուս Քրիստոսը խաչվեց Զատկի տոնի ժամանակ՝ իրականացնելով այն գառան մարգարեական խորհրդանիշը, որի արյունը փրկում է աստվածային դատաստանից: **Պատմական համատեքստ**: Նոր Կտակարանի պատմական և աստվածաբանական վերլուծությունը ([[John-19#v14|Հովհաննես 19:14]], 1 Կորնթացիս 5:7) հաստատում է, որ Հիսուսի մահը տեղի է ունեցել նույն ժամանակ, երբ Տաճարում մորթվում էին զատկական գառները: **Կապված է**: Ղևտական 23:5 ### Բայց արդ, Քրիստոս հարություն է առել մեռելներից՝ ննջեցյալների առաջին պտուղը: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հիսուսը հարություն առավ մեռելներից Զատկին հաջորդող կիրակի օրը՝ Երախայրիքի տոնի հենց նույն օրը: **Պատմական համատեքստ**: 1 Կորնթացիս 15:20-23-ում Պողոս առաքյալը Հարությունը նույնացնում է «երախայրիքի» տիպի իրականացման հետ՝ ներկայացնելով այն որպես հարություն առած հավատացյալների ապագա ավելի մեծ բերքի առաջին պտուղը: **Կապված է**: Ղևտական 23:10-11 ### Երբ Պենտեկոստեի օրը եկավ, նրանք բոլորը միասին էին մեկ վայրում... Բոլորը լցվեցին Սուրբ Հոգով: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Սուրբ Հոգին իջավ աշակերտների վրա Պենտեկոստեի օրը՝ Հարությունից ուղիղ հիսուն օր հետո: **Պատմական համատեքստ**: [[Acts-02#v1|Գործք 2:1]]-4-ը արձանագրում է այս տոնի իրականացումը վաղ քրիստոնեական եկեղեցու հիմնադրման միջոցով՝ Երուսաղեմում ուխտագնացության տոնի ժամանակ: **Կապված է**: Ղևտական 23:15-16 ### Յոթերորդ շաբաթից հետո հաջորդ օրը դուք պետք է հաշվեք հիսուն օր, և նոր հացի ընծա մատուցեք Յահվեին: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Շաբաթների տոնի (Պենտեկոստե) հաստատումը, որը պահանջում է նոր հացահատիկի ընծա առաջին պտուղներից հիսուն օր հետո: **Պատմական համատեքստ**: Այս տոնը դիտվում է որպես Սուրբ Հոգու հեղման և համաշխարհային Եկեղեցու հնձի մարգարեություն: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian