[[1 Kings-11]] ⬅️ [[Մարգարեություններ 1 Kings-10]] | [[Մարգարեություններ 1 Kings-12]] ➡️ --- ### Ուստի Յահվեն ասաց Սողոմոնին. «Քանի որ դու այսպես վարվեցիր և չպահեցիր իմ ուխտն ու իմ կանոնները, որոնք ես պատվիրել էի քեզ, ես անպայման կխլեմ թագավորությունը քեզնից և կտամ այն քո ծառային: Այնուամենայնիվ, քո հոր՝ Դավթի համար ես դա չեմ անի քո օրոք, այլ կխլեմ այն քո որդու ձեռքից»: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված կանխագուշակում է Միացյալ միապետության բաժանումը որպես պատիժ Սողոմոնի կռապաշտության համար՝ նշելով, որ թագավորությունը կխլվի նրա որդուց և կտրվի մի ծառայի: **Պատմական համատեքստ**: Սողոմոնի մահից հետո (մ.թ.ա. մոտ 931 թ.), նրա որդի Ռոբովամի հրաժարումը ժողովրդի բեռը թեթևացնելուց հանգեցրեց տասը հյուսիսային ցեղերի անջատմանը: Սա ստեղծեց Իսրայելի (Հյուսիս) և Հուդայի (Հարավ) բաժանված թագավորությունները: **Կապված է**: ### Նա ասաց Հերոբովամին. «Վերցրո՛ւ քեզ տասը կտոր, քանզի այսպես է ասում Իսրայելի Տեր Աստվածը. «Ահա Ես Սողոմոնի ձեռքից խլելու եմ թագավորությունը և տասը ցեղերը տալու եմ քեզ... բայց նրա որդու ձեռքից կվերցնեմ թագավորությունը և այն կտամ քեզ՝ այսինքն՝ տասը ցեղերը»։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աքիա մարգարեն օգտագործում է խորհրդանշական գործողություն (հանդերձը պատռելը)՝ կանխագուշակելու համար, որ Հերոբովամը կիշխի Իսրայելի տասներկու ցեղերից տասի վրա։ **Պատմական համատեքստ**: Հերոբովամ I-ը դարձավ Իսրայելի Հյուսիսային թագավորության առաջին թագավորը։ Աստվածաշնչյան և պատմական տվյալները ցույց են տալիս, որ նա իշխել է տասը ցեղերի վրա (Եփրեմ, Մանասե, Իսաքար, Զաբուղոն, Ասեր, Նեփթաղիմ, Դան, Գադ, Ռուբեն և Սիմեոնի մեծ մասը)։ **Կապված է**: Գ Թագավորաց 11:11 ### Ես մի ցեղ կտամ նրա որդուն, որպեսզի իմ ծառա Դավիթը միշտ ճրագ ունենա իմ առջև Երուսաղեմում՝ այն քաղաքում, որն ընտրել եմ ինձ համար, որպեսզի այնտեղ դնեմ իմ անունը: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված խոստանում է պահպանել թագավորության մի մասը (Հուդայի ցեղը) Դավթի սերնդի համար, որպեսզի ապահովի նրա «ճրագի»՝ նրա թագավորական տոհմի շարունակականությունը Երուսաղեմում: **Պատմական համատեքստ**: Դավթյան հարստությունը Երուսաղեմի գահին մնաց ավելի քան 300 տարի՝ մինչև Բաբելոնյան գերությունը (մ.թ.ա. 586 թ.): Աստվածաբանորեն այս «ճրագը» համարվում է իրականացված Հիսուս Քրիստոսի մեջ՝ «Դավթի Որդու», որի թագավորությունը հավերժական է ([[Luke-01#v32|Ղուկաս 1:32]]-33): **Կապված է**: ### Ես դրա համար կչարչարեմ Դավթի սերունդներին, բայց ոչ հավիտյան: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված հայտարարում է, որ Դավթի տոհմը որպես պատիժ կկրի քաղաքական և ազգային դժվարություններ, սակայն այս տառապանքը ժամանակավոր է և ի վերջո կավարտվի վերականգնմամբ: **Պատմական համատեքստ**: Գիտնականներն ու աստվածաբանները «ոչ հավիտյան» արտահայտությունը մեկնաբանում են որպես հղում Զորոբաբելի օրոք գերությունից հետո վերադարձին և Մեսիայի միջոցով Դավթի գահի վերջնական վերականգնմանը: Պատմականորեն Դավթի տոհմը վերապրեց գերությունը՝ տալով Հիսուսի տոհմաբանությունը: **Կապված է**: ### Հերոբովամը՝ Նաբատի որդին... Սողոմոնի ծառան... նույնպես ձեռք բարձրացրեց թագավորի դեմ: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հերոբովամը, ով նախորդ մարգարեության մեջ նույնացվում էր որպես «ծառա», սկսում է ապստամբության գործընթացը, որը հանգեցնում է թագավորության մասնատմանը: **Պատմական համատեքստ**: Հերոբովամը Սողոմոնի աշխատուժի (Հովսեփի տան) պաշտոնյա էր: Նրա պատմական ապստամբությունը Ռոբովամի դեմ արձանագրված է Գ Թագավորաց 12-ում և հաստատվում է դարաշրջանի աշխարհաքաղաքական տեղաշարժերով: **Կապված է**: Գ Թագավորաց 11:11 --- #ai_prophecy_armenian