[[1 Chron-02]] ⬅️ [[Մարգարեություններ 1 Chron-01]] | [[Մարգարեություններ 1 Chron-03]] ➡️ --- ### Հուդայի որդիները՝ Էր, Օնան և Սելոմ... Հեսսեն ծնեց... Դավիթը՝ յոթերորդը: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Այս տոհմաբանությունը արձանագրում է Դավիթ թագավորի սերունդը Հուդայի ցեղից, ինչը հանդիսանում է այն մարգարեության պատմական իրականացումը, ըստ որի իշխող գավազանը պատկանելու էր Հուդայի տոհմին: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանները այս տոհմաբանությունը դիտարկում են որպես Ծննդոց գրքում Հակոբի կողմից տրված «գավազանի» խոստման ֆիզիկական հաստատում: Այն հիմնավորում է Դավթի օրինական և տոհմային իրավունքը գահի նկատմամբ, ինչը հիմնարար տարր է Մեսիական սպասումների համար թե՛ հուդայականության, թե՛ քրիստոնեության մեջ: Թել Դանի կոթողը նույնպես տրամադրում է հնագիտական ապացույցներ «Դավթի տան» (Հուդայի հարստության) պատմական գոյության վերաբերյալ: **Կապված է**: [[Gen-49#v10|Ծննդոց 49:10]] ### Քարմիի որդին՝ Աքարը, Իսրայելի խռովարարը, ով հանցանք գործեց նզովյալի նկատմամբ: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Տեքստը նույնացնում է Աքարին (ավանդաբար հայտնի որպես Աքան) որպես այն անձնավորությանը, ով «խռովություն» բերեց ազգի վրա՝ գողանալով ոչնչացման համար նախատեսված իրերը՝ իրականացնելով նախազգուշացումը, որ նման արարքը Իսրայելի ճամբարը կդարձնի նզովյալ: **Պատմական համատեքստ**: Այս տեքստում օգտագործված «Աքար» անունը միտումնավոր բառախաղ է եբրայերեն «խռովարար» (Աքոր) բառի հետ: Նրա գործողությունները, որոնք արձանագրված են [[Josh-07|Հեսու 7]]-ում, հանգեցրին իսրայելացիների զգալի ռազմական պարտությանը Այ քաղաքում: Աստվածաշնչյան պատմաբանները նշում են, որ Տարեգրության հեղինակի կողմից «Աքան»-ի փոխարեն «Աքար»-ի օգտագործումը ծառայում է ընդգծելու [[Josh-06#v18|Հեսու 6:18]]-ում հիշատակված հատուկ անեծքի իրականացումը: **Կապված է**: [[Josh-06#v18|Հեսու 6:18]] --- #ai_prophecy_armenian