[[2 Chron-07]] ⬅️ [[Մարգարեություններ 2 Chron-06]] | [[Մարգարեություններ 2 Chron-08]] ➡️ --- ### այն ժամանակ ես նրանց արմատախիլ կանեմ իմ երկրից, որը տվել եմ նրանց **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված զգուշացնում է, որ եթե Իսրայելի ժողովուրդը լքի Իր պատվիրանները և երկրպագի այլ աստվածների, Նա նրանց կաքսորի Ավետյաց երկրից: **Պատմական համատեքստ**: Սա պատմականորեն իրականացավ մ.թ.ա. 6-րդ դարում՝ Բաբելոնյան գերության ժամանակ: Մ.թ.ա. 605-586 թվականների ընթացքում Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսոր II-ը պաշարեց Երուսաղեմը և հրեա բնակչությանը մի քանի փուլով տեղահանեց Բաբելոն՝ փաստացի «արմատախիլ անելով» ազգին իր երկրից, ինչպես կանխագուշակված էր: **Կապված է**: ### այն ժամանակ ես կհաստատեմ քո թագավորության գահը, ինչպես որ ուխտեցի քո հայր Դավթի հետ՝ ասելով. «Քեզնից մարդ չի պակասի, որ իշխի Իսրայելում»: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված խոստանում է Սողոմոնին, որ նրա թագավորական տոհմը և գահը կհաստատվեն և կպահպանվեն շարունակաբար, պայմանով, որ նա և նրա սերունդները հավատարիմ մնան աստվածային կանոններին: **Պատմական համատեքստ**: Դավթյան հարստությունը կառավարել է Հուդայի թագավորությունը ավելի քան 400 տարի, ինչը բացառիկ երկար ժամանակաշրջան էր Մերձավոր Արևելքի մեկ դինաստիայի համար: Պատմական և հնագիտական ապացույցները, հատկապես «Թել Դանի կոթողը», որտեղ հիշատակվում է «Դավթի տունը», հաստատում են այս տոհմի գոյությունը: Աստվածաբանական և պատմական իմաստով շատ գիտնականներ և Նոր Կտակարանը ([[Luke-01#v32|Ղուկաս 1:32]]-33) այս հավերժական տիրակալի վերջնական իրագործումը տեսնում են Հիսուս Քրիստոսի՝ «Դավթի Որդու» մեջ: **Կապված է**: Բ Թագավորաց 7:12-16 ### և այս տունը, որը ես սուրբ եմ դարձրել իմ անվան համար, ես կհեռացնեմ իմ տեսողությունից և այն առակ ու նախատինք կդարձնեմ բոլոր ժողովուրդների մեջ։ Այս տունը, որն այնքան վեհ է, յուրաքանչյուր ոք, ով անցնի դրա մոտով, կապշի **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված կանխագուշակում է, որ Սողոմոնի կառուցած շքեղ տաճարը կկործանվի և կդառնա ավերածության խորհրդանիշ ու նախազգուշական օրինակ (առակ), եթե ժողովուրդը դառնա դեպի կռապաշտություն։ **Պատմական համատեքստ**: Սողոմոնի տաճարը հիմնահատակ կործանվեց բաբելոնյան բանակի կողմից մ.թ.ա. 586 թվականին։ Տարածքը տասնամյակներ շարունակ մնաց ամայության մեջ։ Ավելին, մ.թ. 70 թվականին հռոմեացիների կողմից Երկրորդ տաճարի հետագա կործանումից հետո, Տաճարի լեռան ավերակները դարձան համաշխարհային պատմական և կրոնական «ապշանքի» կենտրոն՝ հաստատելով աստվածային դատաստանի և կորուսյալ փառքի «առակ» լինելու կարգավիճակը։ **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian