[[2 Chron-23]] ⬅️ [[Մարգարեություններ 2 Chron-22]] | [[Մարգարեություններ 2 Chron-24]] ➡️ --- ### Այնուհետև նրանք դուրս բերեցին թագավորի որդուն, թագը դրեցին նրա գլխին, տվեցին նրան ուխտը և նրան թագավոր հռչակեցին: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հովասին իր թագադրության ժամանակ հանձնվում է «ուխտը» (կամ Վկայությունը/Օրենքը)՝ կատարելով իսրայելացի թագավորների համար Մովսեսի սահմանած պահանջը: **Պատմական համատեքստ**: Այստեղ հիշատակված «վկայությունը» գիտնականների կողմից լայնորեն մեկնաբանվում է որպես Օրենքի (Թորայի) պատճեն: Այս գործողությունը կատարում է Երկրորդ Օրենք 17:18-19-ում տրված հատուկ հրամանը, որը պահանջում էր, որ երբ թագավորը բազմի գահին, նա պետք է իր համար գրված ունենա Օրենքի պատճենը՝ ապահովելու համար, որ իր իշխանությունը մնա աստվածային հեղինակության ներքո, այլ ոչ թե դառնա բացարձակ անձնական իշխանություն: **Կապված է**: Երկրորդ Օրենք 17:18-19 ### Ահա՛, թագավորի որդին պետք է թագավորի, ինչպես որ Եհովան խոսել է Դավթի որդիների մասին: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հովասի թագադրումը նշանավորում է Դավթի դինաստիայի գոյատևումն ու վերականգնումը՝ իրականացնելով Աստծո խոստումը, որ Դավթի տոհմը երբեք չի բնաջնջվի: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանական և պատմական վերլուծությունը այս իրադարձությունը բնորոշում է որպես «Դավթի ճրագի» պահպանման վճռորոշ պահ: Ոքոզիայի մահից հետո Աթալիա թագուհին փորձեց ոչնչացնել բոլոր թագավորական ժառանգներին («թագավորական սերունդը»)՝ իր իշխանությունն ապահովելու համար: Հովասը՝ միակ ողջ մնացած ժառանգը, թաքցվել էր վեց տարի: Նրա հրապարակային թագադրումը Բ Մնացորդաց 23-ում համարվում է Դավթի ուխտի պատմական իրականացումը՝ ապահովելով, որ Մեսիային տանող տոհմը մնա անխզելի՝ չնայած Աթալիայի իրականացրած զտումներին: **Կապված է**: Բ Թագավորաց 7:12-16; Ա Մնացորդաց 17:11-14 --- #ai_prophecy_armenian