[[Neh-07]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Neh-06]] | [[Մարգարեություններ Neh-08]] ➡️ --- ### Ամբողջ ժողովուրդը միասին քառասուներկու հազար երեք հարյուր վաթսուն հոգի էր, **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Իսրայելի ժողովրդի որոշակի, հաշվառված մնացորդի պահպանումը և վերադարձը իրենց հայրենի հող: **Պատմական համատեքստ**: Վերադարձողների հատուկ թվարկումը և գրանցումը ծառայում են որպես պատմական վկայություն [[Isa-10#v21|Եսայի 10:21]]-ում տրված «Մնացորդի» մարգարեության իրականացման մասին («Մնացորդը պիտի վերադառնա... Հակոբի մնացորդը»): Այս տոհմերի գոյատևումը՝ չնայած աքսորի սերունդներին, դիտվում է որպես Աբրահամի սերունդը պահպանելու Աստծո ուխտի խոստման իրականացում: **Կապված է**: [[Isa-10#v21|Եսայի 10:21]] ### Եվ երբ պարիսպը շինվեց, և ես դռները տեղադրեցի, և դռնապանները, երգիչները ու ղևտացիները նշանակվեցին, **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Երուսաղեմի պարիսպների հաջող վերակառուցումը և դրա պաշտպանական ու ծիսական կառույցների վերականգնումը: **Պատմական համատեքստ**: Այս ավարտը իրականացնում է բազմաթիվ մարգարեություններ Երուսաղեմի ավերակների վերականգնման և նրա պարիսպների վերակառուցման վերաբերյալ, հատկապես [[Isa-58#v12|Եսայի 58:12]]-ը («բացվածքը նորոգող») և [[Isa-60#v10|Եսայի 60:10]]-ը («Եվ օտարների որդիները պիտի շինեն քո պարիսպները»): Նեեմիայի ձեռքբերումը 52 օրվա ընթացքում պատմաբանների և աստվածաբանների կողմից դիտվում է որպես այս մարգարեական թեմաների աստվածային իրագործում: **Կապված է**: [[Isa-58#v12|Եսայի 58:12]], [[Isa-60#v10|Եսայի 60:10]] ### Սրանք են գավառի այն որդիները, որոնք դուրս եկան գերությունից, որոնց Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորը գերեվարել էր, և որոնք վերադարձան Երուսաղեմ ու Հուդա՝ յուրաքանչյուրն իր քաղաքը: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հրեա աքսորյալների վերադարձը հայրենիք Բաբելոնյան գերությունից հետո, ինչպես արձանագրված է Նեեմիայի կողմից գտնված տոհմաբանական գրառումներում: **Պատմական համատեքստ**: Այս իրադարձությունն ուղղակիորեն իրականացնում է [[Jer-29#v10|Երեմիա 29:10]]-ի մարգարեությունը, որտեղ ասվում էր, որ Բաբելոնում յոթանասուն տարի անց Աստված իր ժողովրդին հետ կբերի Երուսաղեմ: Այն նաև համապատասխանում է Ք.ա. 538 թվականին Կյուրոս Մեծի հրովարտակին (ինչպես արձանագրված է Կյուրոսի գլանաձև արձանագրության մեջ և [[Ezr-01#v1|Եզրաս 1:1]]-ում), ով թույլ տվեց հրեաներին վերադառնալ Հուդա՝ իրենց տաճարը վերակառուցելու համար: **Կապված է**: [[Jer-29#v10|Երեմիա 29:10]], [[Jer-25#v12|Երեմիա 25:12]], [[Isa-44#v28|Եսայի 44:28]] ### Կառավարիչը նրանց ասաց, որ չուտեն ամենասուրբ բաներից, մինչև որ մի քահանա կանգնի՝ Ուրիմով և Թումիմով սպասավորելու համար: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Նեեմիան (Թիրշաթան) հաստատում է պայմանական ապագա ակնկալիք, որ ի վերջո կհայտնվի մի քահանա, ով կունենա Ուրիմն ու Թումիմը՝ քահանայական տոհմերի վերաբերյալ աստվածային կամքը պարզելու համար: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանները և պատմական հրեական արձանագրությունները (օրինակ՝ Թալմուդը Սոտա 48բ-ում) նշում են, որ Ուրիմն ու Թումիմը այն իրերի թվում էին, որոնք բացակայում էին Երկրորդ տաճարից: Այս հայտարարությունը հաճախ մեկնաբանվում է որպես մեսիական մարգարեություն, որը մատնանշում է ապագա կատարյալ Քահանային (Քրիստոսին) կամ բոլոր քահանայական գործառույթների վերջնական վերականգնմանը, քանի որ Ուրիմն ու Թումիմը պատմականորեն երբեք չեն վերականգնվել Երկրորդ տաճարի ժամանակաշրջանում: **Կապված է**: [[Exod-28#v30|Ելից 28:30]] --- #ai_prophecy_armenian