[[Neh-09]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Neh-08]] | [[Մարգարեություններ Neh-10]] ➡️ --- ### ...և նշաններ ու սքանչելիքներ ցույց տվեցիր Փարավոնի դեմ, նրա բոլոր ծառաների դեմ և նրա երկրի ողջ ժողովրդի դեմ, քանզի գիտեիր, որ նրանք հպարտությամբ էին վարվում նրանց հետ, և Քեզ համար անուն հանեցիր, ինչպես որ այսօր է: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Աղոթքը նույնականացնում է Եգիպտոսի պատուհասներն ու հրաշքները որպես Աստծո խոստման իրականացում՝ դատելու այն ազգին, որը ստրկացրել էր Աբրահամի սերունդներին: **Պատմական համատեքստ**: [[Gen-15#v14|Ծննդոց 15:14]]-ում Աստված մարգարեացավ Աբրահամին, որ Ինքը կդատի այն ազգին, որին նրանք ծառայում էին: Սա իրականացավ Եգիպտոսի տասը պատուհասների և հաջորդող Ելքի միջոցով (մ.թ.ա. մոտ 1446 թ. կամ 1290 թ.), ինչը հաստատեց Յահվեի «անունը» կամ հեղինակությունը հնադարի ազգերի շրջանում: **Կապված է**: [[Gen-15#v14|Ծննդոց 15:14]] ### Դու նաև բազմացրիր նրանց որդիներին երկնքի աստղերի պես և նրանց բերեցիր այն երկիրը, որի մասին ասել էիր նրանց հայրերին, թե նրանք պետք է մտնեն այնտեղ՝ այն ժառանգելու համար։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Տեքստը հաստատում է այն կոնկրետ խոստման իրականացումը, որ Աբրահամի սերունդները կլինեն այնքան բազմաթիվ, որքան աստղերը։ **Պատմական համատեքստ**: Սա վերաբերում է [[Gen-15#v5|Ծննդոց 15:5]] և 22:17 համարների մարգարեությանը: Աստվածաշնչյան պատմությունը արձանագրում է իսրայելացիների բազմացումը՝ Եգիպտոս մտած յոթանասուն հոգուց ([[Gen-46#v27|Ծննդոց 46:27]]) մինչև հսկայական բազմություն Ելքի և Քանանի բնակեցման ժամանակ: **Կապված է**: [[Gen-15#v5|Ծննդոց 15:5]], [[Gen-22#v17|Ծննդոց 22:17]] ### Դու ես Եհովան՝ այն Աստվածը, որ ընտրեցիր Աբրամին, նրան դուրս բերեցիր քաղդեացիների Ուր քաղաքից, նրան տվեցիր Աբրահամ անունը, նրա սիրտը հավատարիմ գտար Քո առջև և նրա հետ ուխտ կնքեցիր՝ քանանացիների, քետացիների, ամորհացիների, փերեզացիների, հեբուսացիների և գերգեսացիների երկիրը նրա սերնդին տալու համար, և Քո խոսքերը կատարեցիր, որովհետև Դու արդար ես: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Ղևտացիներն ընդունում են, որ Աստված կատարեց Աբրահամի հետ կնքված տարածքային ուխտը՝ քանանացի մի քանի ազգերի երկիրը տալով նրա սերունդներին: **Պատմական համատեքստ**: Բնօրինակ մարգարեությունը գտնվում է [[Gen-15#v18|Ծննդոց 15:18]]-21-ում: Իրականացումը պատմականորեն տեղի է ունեցել Հեսուի առաջնորդությամբ Քանանի նվաճման ժամանակ (մ.թ.ա. մոտ 14-12-րդ դարեր), ինչը հետագայում հաստատվել է [[Josh-21#v45|Հեսու 21:45]]-ում, որտեղ ասվում է, որ «Տիրոջ՝ ձեր Աստծո խոստացած բոլոր բարիքներից ոչ մի խոսք չպակասեց»: **Կապված է**: [[Gen-12#v7|Ծննդոց 12:7]], [[Gen-15#v18|Ծննդոց 15:18]]-21 ### Այնուամենայնիվ, Քո բազում ողորմություններով Դու նրանց վերջը չտվեցիր և չլքեցիր նրանց, որովհետև Դու բարեգութ և ողորմած Աստված ես: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հրեա ժողովրդի գոյատևումը և նրանց վերադարձը հայրենիք հիշատակվում է որպես այն խոստման իրականացում, որ Աստված ամբողջությամբ չի կործանի ազգը՝ չնայած նրանց աքսորին: **Պատմական համատեքստ**: Երեմիա մարգարեն հատուկ կանխագուշակել էր, որ թեև Աստված կպատժի Իսրայելին, Նա «վերջնականապես չի բնաջնջի» ([[Jer-04#v27|Երեմիա 4:27]], 30:11): Նեեմիայի ժամանակաշրջանում հետաքսորյան համայնքի գոյությունը, որը վերադարձել էր Կյուրոս Մեծի հրովարտակով մ.թ.ա. 539 թվականին, հանդիսանում է այս պահպանման ֆիզիկական իրականացումը: **Կապված է**: [[Jer-04#v27|Երեմիա 4:27]], [[Jer-05#v18|Երեմիա 5:18]], [[Jer-30#v11|Երեմիա 30:11]] ### Սակայն երկար տարիներ Դու համբերեցիր նրանց և Քո Հոգով վկայեցիր նրանց դեմ Քո մարգարեների միջոցով։ Սակայն նրանք չլսեցին։ Ուստի Դու նրանց մատնեցիր երկրների ժողովուրդների ձեռքը։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Աղոթքն ընդունում է, որ Բաբելոնյան և Ասորեստանյան աքսորները մարգարեների կողմից անհնազանդության վերաբերյալ տրված աստվածային նախազգուշացումների ուղղակի իրականացումն էին։ **Պատմական համատեքստ**: Մովսեսը (Երկրորդ Օրինաց 28:15-68) և նախաաքսորյան տարբեր մարգարեներ, ինչպիսիք են Եսային և Երեմիան, կանխագուշակել էին, որ Իսրայելը և Հուդան կնվաճվեն և կարտաքսվեն ուխտի նկատմամբ անհավատարմության պատճառով։ Սրանք իրականացան Ասորեստանի կողմից հյուսիսային թագավորության նվաճմամբ (մ.թ.ա. 722 թ.) և Բաբելոնի կողմից Երուսաղեմի կործանմամբ (մ.թ.ա. 586 թ.)։ **Կապված է**: Երկրորդ Օրինաց 28:36-37, Դ Թագավորաց 17:13, [[Jer-25#v8|Երեմիա 25:8]]-11 --- #ai_prophecy_armenian