[[Job-07]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Job-06]] | [[Մարգարեություններ Job-08]] ➡️ --- ### Ինչպես ամպն է սպառվում ու անհետանում, այնպես էլ դժոխք (Շեոլ) իջնողը այլևս չի բարձրանա։ Նա այլևս չի վերադառնա իր տուն, և նրա տեղն այլևս չի ճանաչի նրան։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հոբը նկարագրում է մահվան (Շեոլի) բացարձակ վերջնական լինելը և մարդու՝ կյանք վերադառնալու անհնարինությունը մահից հետո։ **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանները և Նոր Կտակարանը (մասնավորապես՝ 1 Կորնթացիս 15 և [[John-11#v25|Հովհաննես 11:25]]) Հիսուս Քրիստոսի Հարությունը ներկայացնում են որպես այս վիճակի պատմական և աստվածային շրջում։ Մինչ Հոբն արտացոլում է մահվան վերջնականության հնագույն ընկալումը, դատարկ գերեզմանի պատմական իրադարձությունը և Հիսուսի հետհարության հայտնությունները (մ.թ. մոտ 30–33 թթ.) դիտվում են որպես այս մարդկային երկընտրանքի իրականացումը/պատասխանը՝ հաստատելով Շեոլից վերադառնալու հնարավորությունը։ **Կապված է**: [[Gen-03#v19|Ծննդոց 3:19]] և մահվան համընդհանուր անեծքը։ ### Ինչո՞ւ չես ներում իմ հանցանքը և չես հեռացնում իմ անօրենությունը։ Քանզի հիմա ես հողի մեջ պիտի ննջեմ. դու ինձ ջանասիրաբար պիտի փնտրես, բայց ես այլևս չեմ լինի: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հոբը կանխատեսում է, որ ինքը կմեռնի («հողի մեջ պիտի ննջեմ»), և երբ Աստված կամ ուրիշները փնտրեն իրեն, նա այլևս չի լինի: **Պատմական համատեքստ**: Քրիստոնեական գրական վերլուծությունը հաճախ սա կապում է հատկապես Քրիստոսի թաղման և գերեզմանում «չլինելու» հետ: Թեև Հոբն արտահայտել է սա իր սեփական կյանքի հուսահատության մեջ, այն ծառայում է որպես Մեսիայի փորձառության մարգարեական ստվեր: Պատմականորեն, Հիսուսի գերեզմանի մոտ «փնտրելը» և այն հայտնագործությունը, որ «նա այստեղ չէ» ([[Matt-28#v6|Մատթեոս 28:6]]), դիտվում է որպես արդար տառապյալի՝ հողի մեջ իջնելու և մեռյալների վայրից հետագա բացակայության իրականացում: **Կապված է**: [[Ps-16#v10|Սաղմոս 16:10]]; [[Matt-28#v6|Մատթեոս 28:6]] ### Ի՞նչ է մարդը, որ դու մեծարես նրան, որ քո միտքը դնես նրա վրա, որ ամեն առավոտ այցելես նրան և ամեն վայրկյան փորձես նրան: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հոբը հռետորական հարց է տալիս, թե ինչու է Ամենակարողը բարեհաճում «այցելել» և նման ուժգին ուշադրություն ու կարևորություն դարձնել սոսկ մահկանացուին: **Պատմական համատեքստ**: Այս համարը տիպաբանական մարգարեություն է, որը զուգահեռ է [[Ps-08#v4|Սաղմոս 8:4]]-ին: [[Heb-02#v6|Եբրայեցիս 2:6]]-9-ում հեղինակը նույնացնում է այս կոնկրետ հայեցակարգը՝ Աստծո կողմից մարդուն մեծարելը և նրան այցելելը, որպես Հիսուս Քրիստոսի անձի մեջ իրականացված: Պատմական Մարմնացումը (Աստծո մարդ դառնալը) դիտվում է որպես մարդկության վերջնական «մեծարում» և «այցելություն», որտեղ Քրիստոսը ներկայացնում է այն «Մարդուն», որի վրա Աստված իր միտքն է դրել՝ փրկագնելու համար: **Կապված է**: [[Ps-08#v4|Սաղմոս 8:4]]; [[Heb-02#v6|Եբրայեցիս 2:6]]-9 --- #ai_prophecy_armenian