[[Ps-04]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Ps-03]] | [[Մարգարեություններ Ps-05]] ➡️ --- ### Խաղաղությամբ պիտի պառկեմ ու քնեմ, որովհետև դու միայն, Տե՛ր, ինձ ապահովությամբ ես բնակեցնում: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստվածային պաշտպանության հանդեպ բացարձակ վստահության արտահայտություն «քնի» ժամանակ, որը նախանշում է կյանքի խաղաղ հանձնումը և մահից հետո ապահովության երաշխիքը: **Պատմական համատեքստ**: Մեսիական տիպաբանության մեջ այս համարը հաճախ կապվում է Քրիստոսի՝ խաչի վրա մահվան «քնին» խաղաղ հանձնվելու ([[Luke-23#v46|Ղուկաս 23:46]]) և դրան հաջորդած գերեզմանում հանգստի հետ: Քանի որ Աստված Նրան «ապահովությամբ բնակեցրեց», Նա ապականություն չտեսավ ([[Ps-16#v10|Սաղմոս 16:10]], [[Acts-02#v27|Գործք 2:27]]), այլ հարություն առավ: Այս իրագործումը հաստատում է [[Rom-05#v1|Հռոմեացիս 5:1]]-ում հիշատակված «օբյեկտիվ խաղաղությունը», որտեղ հավատացյալի ապահովությունն ու հանգիստը երաշխավորված են Քրիստոսի՝ մահվան նկատմամբ տարած հաղթանակի միջոցով: **Կապված է**: ### Շատերն ասում են. «Ո՞վ մեզ բարիք ցույց կտա»։ Յահվե՛, Քո երեսի լույսը ծագեցրո՛ւ մեր վրա։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Մարգարեական աղերս Աստծո բարեհաճության դրսևորման և կասկածամիտ աշխարհին «Բարիքի» հայտնության համար՝ Նրա «երեսի լույսի» միջոցով։ **Պատմական համատեքստ**: Քրիստոնեական գրական վերլուծությունը սա դիտարկում է որպես Մեսիայի գալստյան խնդրանք, ով բառացիորեն «աշխարհի լույսն» է ([[John-08#v12|Հովհաննես 8:12]])։ «Աստծո երեսի լույսը» պատմական իրականացում գտավ Հիսուս Քրիստոսի անձի մեջ, ով նկարագրվում է որպես «Աստծո փառքի ճառագայթումը» ([[Heb-01#v3|Եբրայեցիս 1:3]])։ 2 Կորնթացիս 4:6-ը հստակորեն կապում է այս թեման Քրիստոսով կատարման հետ՝ նշելով, որ Աստված Իր լույսը ծագեցրեց մեր սրտերում՝ տալու համար «Աստծո փառքի գիտության լույսը, որը փայլում է Հիսուս Քրիստոսի դեմքին»։ **Կապված է**: ### Բայց իմացեք, որ Տերը Իր համար զատել է աստվածապաշտին. Տերը կլսի, երբ ես կանչեմ Նրան: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Սաղմոսերգուն հայտարարում է, որ Աստված բացառիկ կերպով ընտրել և սրբագործել է Իր «Սուրբին» (hasid) Իր աստվածային նպատակների համար՝ երաշխավորելով, որ նրա խնդրանքները կլսվեն: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանական ավանդույթը, ներառյալ Ջոն Գիլի և Մեթյու Հենրիի մեկնաբանությունները, առանձնացված «աստվածապաշտին» նույնացնում է որպես Մեսիայի տիպաբանական մարգարեություն: Հիսուս Քրիստոսը Նոր Կտակարանում նկարագրվում է որպես նա, ում Հայրը «զատեց» (սրբագործեց) և ուղարկեց աշխարհ ([[John-10#v36|Հովհաննես 10:36]]): Նրա կարգավիճակը որպես «Սուրբ», ում Աստված լսում է, հաստատվեց Հարության մեջ, ընդ որում [[Heb-05#v7|Եբրայեցիս 5:7]]-ը հատուկ նշում է, որ Նա աղոթքներ մատուցեց և լսվեց Իր աստվածավախ հնազանդության պատճառով: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian