[[Ps-111]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Ps-110]] | [[Մարգարեություններ Ps-112]] ➡️ --- ### Նա հավիտյան հաստատել է Իր ուխտը: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստծո և Իր ժողովրդի միջև մշտական և հավերժական ուխտի հարաբերությունների կանխատեսումը, որը գերազանցում է ժամանակավոր օրենքը: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանական ուսումնասիրություններում սա դիտվում է որպես Նոր Ուխտի մարգարեական հիմքը: Թեև Սաղմոսերգուն հղում է անում Սինայի ուխտին, դրա «հավիտենական» բնույթի խոստումն իրականանում է Հիսուս Քրիստոսի կողմից հաստատված Նոր Ուխտում, որը [[Heb-13#v20|Եբրայեցիս 13:20]]-ում անվանվում է «հավիտենական ուխտ»: **Կապված է**: [[Jer-31#v31|Երեմիա 31:31]]-34 (Սրտի վրա գրված Նոր Ուխտի մարգարեությունը): ### Նա իր ժողովրդին ցույց տվեց իր գործերի զորությունը՝ նրանց տալով ազգերի ժառանգությունը: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Աստծո խոստման իրականացումը՝ իր ժողովրդին աստվածային զորությամբ շնորհելու այն տարածքները, որոնք նախկինում պատկանում էին այլ ազգերի: **Պատմական համատեքստ**: Այս համարը նկարագրում է Հեսուի առաջնորդությամբ Քանանի (Ավետյաց երկրի) նվաճման պատմական իրականացումը, որտեղ քանանացիների («ազգերի») հողը բաժանվեց Իսրայելի ցեղերի միջև: Քրիստոնյա աստվածաբանները սա հետագայում մեկնաբանում են որպես «Մեծ հանձնարարության» ([[Matt-28#v18|Մատթեոս 28:18]]-20) մեջ կատարված մարգարեություն, որտեղ Քրիստոսը ժառանգում է աշխարհի ազգերը Ավետարանի տարածման միջոցով: **Կապված է**: Աբրահամական ուխտը ([[Gen-15#v18|Ծննդոց 15:18]]-21) և [[Ps-02#v8|Սաղմոս 2:8]]-ը (Ազգերը որպես ժառանգություն տալու խոստումը): ### Նա կերակուր է տվել իրենից երկյուղածներին: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Աստծո կողմից Իր հետևորդներին կարիքի ժամանակ ֆիզիկական սննդի հրաշքով ապահովման կոնկրետ իրականացումը: **Պատմական համատեքստ**: Սա վերաբերում է Ելքի ժամանակ անապատում մանանայի տրամադրման պատմական իրադարձությանը (Ելք 16): Ավելի ուշ աստվածաբանական համատեքստում սա դիտվում է որպես իրականացում Հիսուսի՝ Իրեն որպես «Կյանքի Հաց» նկարագրության մեջ ([[John-06#v35|Հովհաննես 6:35]], 48-51), ով հոգևոր սնունդ է տալիս Աստծուց երկյուղածներին: **Կապված է**: Ելք 16:4 (Երկնքից հաց տեղալու խոստումը): ### Նա փրկություն ուղարկեց իր ժողովրդին: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Մարգարեական հայտարարություն այն մասին, որ Աստված իր ժողովրդին տալիս է վերջնական ազատագրում և փրկություն, ինչը հետագայում կնույնականացվի որպես Մեսիայի գալստյան հատուկ հղում: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանները և պատմաբանները սա նույնականացնում են որպես Նոր Կտակարանում Հիսուս Քրիստոսի միջոցով իրականացված մարգարեություն: [[Luke-01#v68|Ղուկաս 1:68]]-ում Զաքարիայի «Benedictus»-ը (Օրհնությունը) հատուկ մեջբերում է այս հայեցակարգը՝ նշելով, որ Աստված «այցելեց և փրկեց Իր ժողովրդին»: Այն հետագայում կապվում է [[Titus-02#v14|Տիտոս 2:14]]-ի հետ, որը նկարագրում է Քրիստոսին որպես նրան, ով իրեն տվեց մարդկությանը փրկագնելու համար: **Կապված է**: Ելք 6:6 (Իսրայելին Եգիպտոսից փրկելու Աստծո սկզբնական խոստումը) և Փրկչի վերաբերյալ մեսիական սպասումները ([[Job-19#v25|Հոբ 19:25]]): --- #ai_prophecy_armenian