[[Ps-13]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Ps-12]] | [[Մարգարեություններ Ps-14]] ➡️ --- ### Լույս տուր իմ աչքերին, որպեսզի չննջեմ մահվան քնով: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Սաղմոսերգուն աղոթում է աստվածային լուսավորության և «մահվան քնից» փրկվելու համար, ինչը աստվածաբանները մեկնաբանում են որպես Մեսիայի՝ գերեզմանի նկատմամբ հաղթանակի տիպաբանական մարգարեություն: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանական վերլուծությունը, ինչպիսին առկա է [[Acts-02#v29|Գործք 2:29]]-31 և 13:35-37 համարներում, Դավթի տոհմի պահպանումը և «մահվան քնից» վերջնական փրկությունը դիտարկում է որպես Հիսուս Քրիստոսի Հարությամբ իրականացված իրողություն: Նոր Կտակարանի պատմաբաններն ու գիտնականները մատնանշում են դատարկ գերեզմանը և հարությունից հետո հայտնությունները՝ որպես «մեծն Դավթին» մահվան մեջ մնալու փոխարեն «կյանքի լույս» տրվելու բառացի իրականացում: **Կապված է**: ### «որ թշնամիս չասի՝ «Հաղթեցի նրան», և հակառակորդներս չցնծան, երբ ես սասանվեմ» **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Այս համարը նկարագրում է մտահոգությունն այն մասին, որ թշնամիները կպարծենան և կցնծան սաղմոսերգուի պարտության ու մահվան վրա՝ արտացոլելով Չարչարանքների կոնկրետ իրադարձությունները։ **Պատմական համատեքստ**: Իրականացումը գտնվում է Նոր Կտակարանի խաչելության պատմություններում, մասնավորապես՝ [[Matt-27#v41|Մատթեոս 27:41]]-43-ում և [[Luke-23#v35|Ղուկաս 23:35]]-37-ում, որտեղ կրոնական առաջնորդները և զինվորները ծաղրում էին Հիսուսին՝ հստակ հայտարարելով, որ հաղթել են Նրան։ Հակառակորդների «ցնծությունը» տեղի ունեցավ հարությունից առաջ երեք օրերի ընթացքում, ինչը դիտվում է որպես սաղմոսերգուի մարգարեական ողբի պատմական իրականացում։ **Կապված է**: ### Բայց ես քո ողորմությանն եմ հուսացել. իմ սիրտը կցնծա քո փրկությամբ: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Սաղմոսերգուն հայտարարում է իր վստահությունը Աստծո «հեսեդի» (ողորմածության) նկատմամբ և ուրախություն է գտնում «փրկության» մեջ (եբրայերեն՝ Yeshuah), ինչը համարվում է Հիսուսի անվան և առաքելության մարգարեական ակնարկ: **Պատմական համատեքստ**: Այս համարում փրկության համար օգտագործված եբրայերեն բառը «Yeshuati»-ն է (իմ փրկությունը/Հիսուս): Աստվածաբանները սա նույնացնում են որպես Մեսիայի անվան (Yeshua/Հիսուս) և հոգևոր ազատագրում ապահովելու Նրա դերի մարգարեական կանխանշում: «Ցնծությունը» իրականացավ վաղ եկեղեցու ուրախության մեջ՝ Պենտեկոստեից հետո ([[Acts-02#v46|Գործք 2:46]]-47), ինչը փոխեց պարադիգմը 13-րդ Սաղմոսի ողբից դեպի 6-րդ համարում նկարագրված «երգեցողությունը»՝ որպես Քրիստոսի ավարտուն գործի արդյունք: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian