[[Ps-90]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Ps-89]] | [[Մարգարեություններ Ps-91]] ➡️ --- ### Դու մարդուն դարձնում ես փոշի և ասում. «Վերադարձե՛ք, մարդկանց որդիներ»: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Այս համարը հաստատում է աստվածային այն հրամանի շարունակական իրականացումը, որ մահկանացու լինելը յուրաքանչյուր մարդկային կյանքի անխուսափելի վախճանն է: **Պատմական համատեքստ**: Տեքստը հղում է անում [[Gen-03#v19|Ծննդոց 3:19]]-ի հիմնարար մարգարեությանը, որտեղ Աստված հայտարարեց. «Քանզի հող էիր և հող կդառնաս»: Այս հրամանը պատմականորեն իրականացվել է Եդեմից վտարվելուց հետո յուրաքանչյուր մարդկային սերնդի համընդհանուր կենսաբանական մահվամբ: **Կապված է**: [[Gen-03#v19|Ծննդոց 3:19]] ### Քանզի հազար տարին քո աչքին ինչպես երեկվա օրն է, որ անցավ, և ինչպես գիշերվա մի պահ: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Այս համարը բացահայտում է աստվածային ժամանակի որոշակի սանդղակ (1000 տարին 1 օրվա դիմաց), որը կառավարում է ապագա մարգարեական իրադարձությունների և Տիրոջ օրվա ժամկետները: **Պատմական համատեքստ**: Այս բացահայտված սկզբունքը մեջբերվում է Նոր Կտակարանում (2 Պետրոս 3:8)՝ բացատրելու Քրիստոսի Երկրորդ Գալստյան ժամկետների հետևում ընկած աստվածային տրամաբանությունը: Այն նաև հիմք է հանդիսացել պատմության «քիլիաստական» կամ հազարամյա տեսակետի համար, որն ունեին եկեղեցու վաղ հայրերը, ինչպիսին է Իրենեոսը, ով մարդկության պատմությունը դիտարկում էր վեցհազարամյա շաբաթվա պրիզմայով, որին հաջորդում է հազարամյա Շաբաթը (հանգիստը): **Կապված է**: ### Թող քո գործը երևա քո ծառաներին, և քո փառքը՝ նրանց որդիներին: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Աղերս առ այն, որ Աստծո հրաշագործ «գործը» հայտնվի հատկապես հաջորդ սերնդին՝ իրականացնելով Ավետյաց երկիր մուտք գործելու խոստումը: **Պատմական համատեքստ**: Այս համարը հղում է անում և վկայակոչում [[Num-14#v31|Թվոց 14:31]]-ի մարգարեության կատարումը, որտեղ Աստված հայտարարեց, որ անապատի ըմբոստ սերունդը կկործանվի, բայց նրանց «փոքրիկները» կմտնեն Քանան: Սա պատմականորեն իրականացավ Հեսուի գրքում, որտեղ Ելքի սերնդի զավակները ականատես եղան Աստծո «փառքին»՝ Երիքովի անկման և երկրի նվաճման միջոցով: **Կապված է**: [[Num-14#v31|Թվոց 14:31]] ### Մեր տարիների օրերը յոթանասուն են, կամ եթե զորություն լինի՝ ութսուն տարի. սակայն նրանց պարծանքը միայն ցավ ու տառապանք է, քանզի այն արագ է անցնում, և մենք թռչում ենք: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Տեքստը կանխատեսում է մարդու կյանքի տևողության կայունացումը 70-ից 80 տարվա որոշակի միջակայքում՝ նշանավորելով հեռացումը նահապետների ծայրահեղ երկարակեցությունից: **Պատմական համատեքստ**: Մովսեսի դարաշրջանում, ով այս սաղմոսի հեղինակն է, աստվածաշնչյան կերպարները հաճախ ապրում էին ավելի քան 120 տարի: Սակայն այս ժամանակաշրջանից հետո մարդու կյանքի տևողությունը կայունացավ հենց այնպես, ինչպես կանխատեսված էր: Դավիթ թագավորը մահացավ 70 տարեկան հասակում, և պատմական ակտուարական տվյալները հետևողականորեն նույնականացնում են 70-80 տարեկանը որպես մարդկային կյանքի բնական շեմ: 21-րդ դարի համաշխարհային կյանքի միջին տևողությունը կազմում է մոտավորապես 73 տարի (ԱՀԿ), իսկ 80-ը ներկայացնում է «զորության» շեմը զարգացած երկրներում: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian