[[Prov-01]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Ps-150]] | [[Մարգարեություններ Prov-02]] ➡️ --- ### Ահա, ես իմ հոգին կթափեմ ձեզ վրա: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հոգու «թափվելու» խոստումն իրականացավ Պենտեկոստեի (Հոգեգալստյան) իրադարձության ժամանակ: **Պատմական համատեքստ**: [[Acts-02#v17|Գործք 2:17]]-18-ում Պետրոս առաքյալը հայտարարում է «Հոգու թափվելու» իրականացման մասին, երբ հավաքված հավատացյալները սկսեցին մարգարեանալ և լեզուներով խոսել՝ ազդարարելով Նոր Ուխտի դարաշրջանի սկիզբը: **Կապված է**: [[Prov-01#v23|Առակաց 1:23]] ### Ահա, ես իմ հոգին կհեղեմ ձեզ վրա։ Ես իմ խոսքերը կհայտնեմ ձեզ։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Իմաստությունը խոստանում է իր հոգու աստվածային հեղումը և իր խոսքերի հայտնությունը նրանց, ովքեր ապաշխարում են։ **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանները սա դիտարկում են որպես Սուրբ Հոգու գալստյան նախամարգարեական խոստում։ Այս լեզուն հետագայում արտացոլվում է [[Joel-02#v28|Հովել 2:28]]-ում և հիմնարար կերպով կապված է Նոր Կտակարանի իրադարձությունների հետ։ **Կապված է**: ### Իմաստությունը բարձրաձայն կանչում է փողոցում: Նա իր ձայնն է հնչեցնում հրապարակներում: Նա կանչում է աղմկոտ վայրերի գլխին: Քաղաքի դարպասների մուտքի մոտ նա արտասանում է իր խոսքերը: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Իմաստությունը մարմնավորված է որպես սուրհանդակ, ով հրապարակային, հեղինակավոր կոչ է անում մարդկանց հետ կանգնել հիմարությունից: **Պատմական համատեքստ**: Գրական վերլուծաբանները և աստվածաբանները «Տիկին Իմաստությունը» նույնացնում են որպես «Լոգոսի» տիպար կամ նախամարմնավորված կերպար: Մարգարեությունը կանխատեսում է մի ժամանակ, երբ Աստվածային Իմաստությունը ֆիզիկապես կքայլեր և կխոսեր Իսրայելի հրապարակներում: **Կապված է**: ### Իմաստությունը կանչում է փողոցում. նա իր ձայնն է բարձրացնում հրապարակներում: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հիսուս Քրիստոսը, ով նկարագրվում է որպես «Աստծո իմաստություն», հրապարակայնորեն քարոզում էր Երուսաղեմի փողոցներում և դարպասների մոտ: **Պատմական համատեքստ**: Ավետարանների պատմական արձանագրությունները ([[John-07#v28|Հովհաննես 7:28]], 37) նկարագրում են Հիսուսին, ով կանգնած էր հանրային կրոնական տոների ժամանակ և «աղաղակում էր» նույն հրավերներով ու նախազգուշացումներով, որոնք առկա են Առակաց գրքում: 1 Կորնթացիս 1:24-ը հստակորեն նույնացնում է Քրիստոսին որպես այս Իմաստության կերպարի իրականացում: **Կապված է**: [[Prov-01#v20|Առակաց 1:20]]-21 ### Քանի որ ես կանչեցի, և դուք մերժեցիք... ես էլ կծիծաղեմ ձեր աղետի վրա։ Ես կծաղրեմ, երբ արհավիրքը հասնի ձեզ... երբ ձեր աղետը գա մրրիկի պես։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Մարգարեական նախազգուշացում այն մասին, որ աստվածային իմաստության մշտական մերժումը կհանգեցնի անխուսափելի աղետի, որտեղ Աստված այլևս չի պատասխանի ապստամբների աղերսներին։ **Պատմական համատեքստ**: Այս նախազգուշացումը հետևում է Երկրորդ Օրինաց 28-ում գտնվող «ուխտի անեծքների» օրինաչափությանը՝ կանխատեսելով ազգային կամ հոգևոր աղետ նրանց համար, ովքեր արհամարհում են աստվածային հրահանգները։ **Կապված է**: ### Ես կծաղրեմ, երբ աղետը հասնի ձեզ... Այն ժամանակ նրանք կկանչեն ինձ, բայց ես չեմ պատասխանի: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Երուսաղեմի պատմական կործանումը մ.թ. 70 թվականին հաճախ հիշատակվում է որպես Իմաստության մերժման վերաբերյալ այս նախազգուշացումների իրականացում: **Պատմական համատեքստ**: Եկեղեցական պատմաբաններն ու աստվածաբանները, ինչպիսիք են Մատթեոս Հենրիի կամ Ջոն Գիլի ավանդույթի ներկայացուցիչները, [[Prov-01|Առակաց 1]]-ի «աղետը» և «փոթորիկը» կապում են Երուսաղեմի հռոմեական պաշարման հետ: Այս իրադարձությունը հաջորդեց հրեա առաջնորդների կողմից Քրիստոսի (Մարմնացյալ Իմաստության) վերջնական մերժմանը, ինչը հանգեցրեց հոգևոր լռության և ազգային կործանման ժամանակաշրջանի: **Կապված է**: [[Prov-01#v24|Առակաց 1:24]]-28 --- #ai_prophecy_armenian