[[Isa-66]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Isa-65]] | [[Մարգարեություններ Jer-01]] ➡️ --- ### «Քանզի ինչպես նոր երկինքն ու նոր երկիրը, որ ես պիտի ստեղծեմ, պիտի մնան իմ առջև,— ասում է Տերը,— այնպես էլ պիտի մնան ձեր սերունդն ու ձեր անունը»։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Տիեզերքի ամբողջական նորացման (նոր երկինք և նոր երկիր) և Աստծո ժողովրդի հավերժական պահպանման կանխատեսում: **Պատմական համատեքստ**: Այս մարգարեությունը զուգահեռ է [[Rev-21|Հայտնություն 21]]-ի տեսիլքներին և համարվում է էսխատոլոգիական (վախճանաբանական): Աստվածաբանները սա տեսնում են որպես «Աստծո Իսրայելի» (հավատացյալների) վերջնական դատաստանից հետո դեպի հավերժություն անցնելու շարունակականության խոստում: **Կապված է**: ### «Ես նրանց մեջ նշան պիտի դնեմ և նրանցից փրկվածներին պիտի ուղարկեմ հեթանոսների մոտ՝ Թարսիս, Փուդ և Լուդ, որոնք աղեղնաձիգ են, Թոբել և Հավան, հեռավոր կղզիները, որոնք չեն լսել իմ համբավը և չեն տեսել իմ փառքը. և նրանք պիտի պատմեն իմ փառքը ազգերի մեջ։» **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Կանխատեսում այն մասին, որ փրկվածները որպես միսիոներներ կուղարկվեն որոշակի հեռավոր աշխարհագրական վայրեր (Իսպանիա/Արևմտյան Միջերկրական ծով, Աֆրիկա, Թուրքիա, Հունաստան)՝ քարոզելու Աստծո փառքը այն մարդկանց, ովքեր երբեք չեն լսել Նրա մասին։ **Պատմական համատեքստ**: Գիտնականների կողմից սա լայնորեն դիտվում է որպես Մեծ հանձնարարության աստվածաշնչյան նախագիծ։ Պատմականորեն վաղ քրիստոնեական եկեղեցին Երուսաղեմից տարածվեց հենց նշված վայրերում՝ Թարսիս (կապված Իսպանիայի հետ), Հավան (Հունաստան) և «ծովի կղզիներ» (Միջերկրական ծովի աշխարհ)՝ նշանավորելով միաստվածային հավատքի առաջին գլոբալ ընդլայնումը։ **Կապված է**: ### «Քանզի նրանց որդը չի մեռնելու, և նրանց հուրը չի հանգչելու, և նրանք գարշելի են լինելու ամեն մի մարմնի համար»: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Եսային նկարագրում է Աստծո դեմ ապստամբածների վերջնական վիճակը որպես հավերժական քայքայման և անշեջ կրակի վայր: **Պատմական համատեքստ**: Հիսուս Քրիստոսը հստակորեն մեջբերում է այս համարը [[Mark-09#v48|Մարկոս 9:48]]-ում՝ որպես Գեհենի (Դժոխքի) վերջնական նկարագրություն: Հիսուսի կողմից այս հատուկ պատկերավորման պատմական և աստվածաբանական օգտագործումը համարվում է Եսայու մարգարեական նախազգուշացման հեղինակավոր «իրականացումը» կամ հաստատումը՝ կապված հավերժական դատաստանի իրականության հետ: **Կապված է**: [[Isa-66#v24|Եսայի 66:24]] ### «Դեռ երկունքը չսկսված՝ նա ծննդաբերեց. դեռ ցավերը չսկսված՝ նա արու զավակ լույս աշխարհ բերեց։ Ո՞վ է լսել նման բան, կամ ո՞վ է տեսել նման բաներ։ Մի՞թե երկիրը մեկ օրում կծնվի, կամ մի՞թե մի ազգ միանգամից կծնվի։ Բայց Սիոնը հենց որ երկունքի մեջ մտավ, ծնեց իր որդիներին»։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Եսային կանխագուշակում է մի ազգի (Սիոնի) հանկարծակի և հրաշալի ծնունդը, որը տեղի է ունենում ակնթարթորեն և առանց քաղաքական կամ ռազմական պայքարի սովորական տևական երկունքի։ **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբաններն ու պատմաբանները հաճախ վկայակոչում են 1948 թվականի մայիսի 14-ին Իսրայել պետության վերականգնումը որպես տառացի իրականացում։ Բրիտանական մանդատի ժամկետի ավարտից հետո ինքնիշխան պետությունը հռչակվեց և ճանաչվեց համաշխարհային տերությունների կողմից (ինչպիսիք են ԱՄՆ-ը և Խորհրդային Միությունը) մեկ 24-ժամյա ժամանակահատվածում՝ փաստացի «ծնվելով մեկ օրում»՝ նախքան հաջորդող Անկախության պատերազմի լիարժեք «երկունքի ցավերը»։ **Կապված է**: ### «Նրանցից էլ քահանաներ ու ղևտացիներ պիտի ընտրեմ»,— ասում է Եհովան։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված կանխագուշակում է, որ հավաքված հեթանոս ազգերից անհատներ կընտրի՝ քահանաների և ղևտացիների դերերում ծառայելու համար, որոնք նախկինում խստորեն սահմանափակված էին Ահարոնի և Ղևիի կենսաբանական սերունդներով: **Պատմական համատեքստ**: Իրականացումը գտնվում է Նոր Կտակարանի «բոլոր հավատացյալների քահանայության» վարդապետության մեջ (1 Պետրոս 2:9) և վաղ եկեղեցում հեթանոս եկեղեցական առաջնորդների (եպիսկոպոսների և երեցների) նշանակման մեջ, ինչը վերացրեց էթնիկ և տոհմային սահմանափակումները հոգևոր միջնորդ կամ առաջնորդ ծառայելու հարցում: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian