[[Jer-14]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Jer-13]] | [[Մարգարեություններ Jer-15]] ➡️ --- ### Այն ժողովուրդը, որին նրանք մարգարեանում են, սովի և սրի պատճառով դուրս կնետվի Երուսաղեմի փողոցները։ Նրանց թաղող չի լինի՝ ո՛չ նրանց, ո՛չ նրանց կանանց, ո՛չ նրանց որդիներին և ո՛չ էլ նրանց դուստրերին, քանզի ես նրանց վրա կթափեմ իրենց չարությունը։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Կանխատեսում այն մասին, որ պաշարումից փրկվածները և սրի զոհերը անթաղ կմնան քաղաքի փողոցներում՝ աղետի ծանրության և մասշտաբների պատճառով։ **Պատմական համատեքստ**: Ողբի գիրքը, որն ավանդաբար վերագրվում է Երեմիային մ.թ.ա. 586 թվականի կործանումից հետո, տալիս է այս իրագործման ականատեսի վկայություններ՝ նկարագրելով դիակներով լցված փողոցները և բոլոր սոցիալական ու թաղման սովորույթների խաթարումը՝ բաբելոնյան նվաճման ծայրահեղ պայմանների պատճառով։ **Կապված է**: ### Հետևաբար, այսպես է ասում Յահվեն այն մարգարեների մասին, ովքեր մարգարեանում են իմ անունով, բայց ես նրանց չեմ ուղարկել, սակայն նրանք ասում են. «Սուր և սով չի լինի այս երկրում»։ Այդ մարգարեները սրով ու սովով պիտի բնաջնջվեն։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված հատուկ թիրախավորում է սուտ մարգարեներին, ովքեր խաղաղություն և ապահովություն էին խոստանում՝ հայտարարելով, որ նրանք կմեռնեն հենց այն արհավիրքներից, որոնք պնդում էին, թե չեն լինի: **Պատմական համատեքստ**: Մ.թ.ա. 586 թվականին Երուսաղեմի անկման ժամանակ խաղաղության լավատեսական կանխատեսումները սխալ դուրս եկան: Թեև տեքստն ընդհանուր առմամբ վերաբերում է այս մարգարեներին, սուտ մարգարե Անանիայի մահը (արձանագրված [[Jer-28|Երեմիա 28]]-ում) ծառայում է որպես նույն դարաշրջանում տեղի ունեցած այս դատաստանի կոնկրետ պատմական օրինակ: **Կապված է**: ### «Երբ նրանք ծոմ պահեն, ես չեմ լսելու նրանց աղաղակը. և երբ նրանք ողջակեզներ ու հացի ընծաներ մատուցեն, ես դրանք չեմ ընդունելու, այլ սրով, սովով ու ժանտախտով պիտի բնաջնջեմ նրանց»։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Աստված կանխագուշակում է Հուդայի ժողովրդի լիակատար կործանումը պատերազմի, սովի և հիվանդությունների միջոցով՝ չնայած նրանց կրոնական ծեսերին և ծոմապահությանը։ **Պատմական համատեքստ**: Իրականացումը տեղի է ունեցել Երուսաղեմի բաբելոնյան պաշարման ժամանակ (մ.թ.ա. 589–587 թթ.)՝ Նաբուգոդոնոսոր II թագավորի օրոք։ Թագավորաց 4-րդ գրքի 25-րդ գլխի պատմական արձանագրությունները և հնագիտական ապացույցները, ինչպիսիք են Երուսաղեմի երկաթի դարի շերտերում հայտնաբերված մոխրի շերտերը և սկյութական նետասլաքները, հաստատում են կործանարար սովը և բռնի նվաճումը, որը բնաջնջեց բնակչությանը։ **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian