[[Jer-19]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Jer-18]] | [[Մարգարեություններ Jer-20]] ➡️ --- ### Ես նրանց սրով կործանելու եմ իրենց թշնամիների առաջ և նրանց կյանքը փնտրողների ձեռքով։ Նրանց դիակները որպես կերակուր եմ տալու երկնքի թռչուններին և երկրի գազաններին։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հուդայի ժողովուրդը կկրեր լիակատար ռազմական պարտություն, իսկ նրանց դիակները կմնային անթաղ և բաց կլինեին գիշատիչների համար։ **Պատմական համատեքստ**: Բաբելոնյան վերջին ներխուժման ժամանակ (մ.թ.ա. 588–586 թթ.), Նաբուգոդոնոսոր II-ի բանակները ճեղքեցին Երուսաղեմի պարիսպները։ Պատմական արձանագրությունները և աստվածաշնչյան Թագավորաց Դ և [[Jer-39|Երեմիա 39]] գրքերը նկարագրում են համատարած սպանդ, որտեղ շատ բնակիչներ սպանվեցին սրով, այլ ոչ թե գերի տարվեցին։ **Կապված է**: ### «Ուստի, ահա, օրեր են գալիս,- ասում է Տերը,- որ այս վայրն այլևս չի կոչվի «Թոփեթ» կամ «Հիննոմի որդու ձոր», այլ «Սպանդի ձոր»։» **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հիննոմի ձորը, որը նախկինում մանկանց զոհաբերության վայր էր, կանխատեսվում է վերանվանվել «Սպանդի ձոր»՝ այնտեղ սպանվելիք մարդկանց հսկայական քանակի պատճառով։ **Պատմական համատեքստ**: Հիննոմի ձորը (Գեհեն) դարձավ զանգվածային սպանդի և թաղման վայր մ.թ.ա. 586 թ. բաբելոնյան պաշարման ժամանակ և կրկին մ.թ. 70 թ. հռոմեական պաշարման ժամանակ: Հնագետները, ինչպիսին է Գ. Բարկայը, հայտնաբերել են մ.թ.ա. 586-ից հետո մնացած բեկորներ և մարդկային մնացորդներ, որոնք վկայում են դրա անցումը պաշտամունքային կենտրոնից դեպի սպանվածների զանգվածային գերեզմանատեղի: **Կապված է**: ### Ես նրանց ուտել կտամ իրենց որդիների միսը և իրենց դուստրերի միսը։ Նրանք յուրաքանչյուրը կուտեն իրենց ընկերոջ միսը պաշարման և նեղության մեջ, որով նրանց թշնամիները և նրանց կյանքը փնտրողները կնեղեն նրանց։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Կանխատեսում այն մասին, որ գալիք պաշարումն այնքան դաժան կլինի, որ Երուսաղեմի բնակիչները գոյատևելու համար կդիմեն իրենց իսկ երեխաների և ընկերների մարդակերությանը։ **Պատմական համատեքստ**: Այս սարսափելի կանխատեսումն իրականացավ Երուսաղեմի 18-ամսյա բաբելոնյան պաշարման ժամանակ (մ.թ.ա. 587–586 թթ.): Ողբի գիրքը, որն ավանդաբար վերագրվում է Երեմիային՝ որպես ականատեսի վկայություն, [[Lam-04#v10|Ողբ 4:10]]-ում արձանագրում է. «Գթասիրտ կանանց ձեռքերն եփեցին իրենց սեփական երեխաներին. նրանք կերակուր դարձան իմ ժողովրդի դստեր կործանման ժամանակ»: **Կապված է**: ### «Այսպէս պիտի փշրեմ այս ժողովուրդը եւ այս քաղաքը, ինչպէս որ մէկը կը փշրէ բրուտի ամանը, որ այլեւս չի կարող ամբողջանալ»: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Երեմիան օգտագործում է կավե սափորը ջարդելու խորհրդանշական գործողությունը՝ մատնանշելու Հուդայի թագավորության և Երուսաղեմ քաղաքի ներկա վիճակի լիակատար և անդառնալի կործանումը: **Պատմական համատեքստ**: Մ.թ.ա. 586 թվականին Երուսաղեմի կործանումը բացարձակ էր. Սողոմոնի տաճարը քանդվեց, քաղաքի պարիսպները հավասարեցվեցին հողին, իսկ Դավթի միապետությունը դադարեց գոյություն ունենալ: Երուսաղեմի «Area G» և «Այրված տուն» հատվածներում իրականացված հնագիտական պեղումները հայտնաբերել են մոխրի և փլուզված որմնաշարի հաստ շերտ, որը թվագրվում է հենց այս ժամանակաշրջանով, ներառյալ ջարդված խեցեղենը, որն արտացոլում է Երեմիայի պատկերավորումը: **Կապված է**: ### Ես այս քաղաքը սարսափի և ծաղրի առարկա կդարձնեմ։ Ամեն ոք, ով կանցնի նրա մոտով, կապշի և կսուլի նրա բոլոր պատուհասների պատճառով։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Երուսաղեմի լիակատար ամայացումը բաբելոնյան նվաճումից հետո, որը երբեմնի փառահեղ քաղաքը վերածեց ավերակի՝ ցնցելով դիտորդներին։ **Պատմական համատեքստ**: Բաբելոնյան տարեգրությունը և Լաքիշի նամակները տրամադրում են արտաաստվածաշնչյան ապացույցներ Հուդայի քաղաքների համակարգված կործանման մասին։ Մ.թ.ա. 586 թվականին Երուսաղեմն այնքան հիմնովին ավերված էր, որ տասնամյակներ շարունակ մնաց հիմնականում անբնակ, մինչև Կյուրոս Մեծի օրոք աքսորյալների վերադարձը՝ ծառայելով որպես «սուլոց» կամ աստվածային դատաստանի առակ հարևան ազգերի շրջանում։ **Կապված է**: [[Jer-19#v8|Երեմիա 19:8]] --- #ai_prophecy_armenian