[[Jer-27]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Jer-26]] | [[Մարգարեություններ Jer-28]] ➡️ --- ### Բոլոր ազգերը կծառայեն նրան, նրա որդուն և նրա որդու որդուն, մինչև որ գա նրա սեփական երկրի ժամանակը։ Այնուհետև շատ ազգեր և մեծ թագավորներ նրան իրենց ծառան կդարձնեն։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Բաբելոնյան կայսրությունը Նաբուգոդոնոսորի օրոք կառավարելու էր նրա տոհմի երեք սերունդների ընթացքում, նախքան Բաբելոնն ինքը կնվաճվեր, և նրա ժողովուրդը կդառնար այլ ազգերի հպատակը։ **Պատմական համատեքստ**: Նաբուգոդոնոսոր II-ին (թագավորել է մ.թ.ա. 605–562 թթ.) հաջորդեց նրա որդին՝ Ամել-Մարդուկը (Էվիլ-Մերոդաք)։ Թեև արյան ուղղակի հաջորդականությունը բուռն էր (որին հաջորդեցին Ներիգլիսարը և Լաբաշի-Մարդուկը), Նորբաբելոնյան կայսրությունը ի վերջո ընկավ մարերի և պարսիկների ձեռքը Կյուրոս Մեծի օրոք մ.թ.ա. 539 թվականին՝ իրականացնելով այն կանխատեսումը, որ «շատ ազգեր և մեծ թագավորներ» կհպատակեցնեն նրանց։ **Կապված է**: ### Այնպես կլինի, որ ես կպատժեմ այն ազգին և այն թագավորությանը, որը չի ծառայի նույն Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսորին և իր պարանոցը չի դնի Բաբելոնի թագավորի լծի տակ... սրով, սովով և ժանտախտով, մինչև որ նրանց բնաջնջեմ նրա ձեռքով: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Այն ազգերը, որոնք դիմադրում են Բաբելոնյան կայսրության ընդլայնմանը և իշխանությանը, կբախվեն լիակատար կործանման՝ պատերազմի, սովի և հիվանդությունների միջոցով: **Պատմական համատեքստ**: Այս մարգարեությունը հիմնականում իրականացավ մ.թ.ա. 586 թվականին Երուսաղեմի կործանմամբ: Սեդեկիա թագավորն ապստամբեց Բաբելոնի դեմ, ինչը հանգեցրեց երկամյա դաժան պաշարման, որը բնութագրվում էր ծայրահեղ սովով և ժանտախտով, որին հաջորդեց քաղաքի բնակիչների սպանդը և Տաճարի ու պալատի այրումը: **Կապված է**: ### «Զորությունների Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը, այսպես է ասում Տիրոջ տանը մնացած անոթների մասին... „Դրանք Բաբելոն պիտի տարվեն և այնտեղ պիտի մնան մինչև այն օրը, երբ ես այցելեմ նրանց“,— ասում է Տերը,— „այն ժամանակ ես դրանք վեր կհանեմ և կվերադարձնեմ այս տեղը“»։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Տաճարի մնացած սուրբ առարկաները, որոնք չէին տարվել առաջին տեղահանության ժամանակ, ի վերջո պետք է գերեվարվեին և տեղափոխվեին Բաբելոն, որտեղ նրանք պետք է մնային այնքան ժամանակ, մինչև Աստված կազմակերպեր դրանց վերադարձը Երուսաղեմ։ **Պատմական համատեքստ**: Մնացած անոթները իրոք տարվեցին Բաբելոն մ.թ.ա. 586 թվականին, երբ Տաճարը կողոպտվեց (Դ Թագավորաց 25:13–17): Մ.թ.ա. 538 թվականին, Բաբելոնի նվաճումից հետո, Կյուրոս Մեծը հրամանագիր արձակեց, որով թույլ տվեց հրեաներին վերադառնալ և հատուկ հրամայեց վերականգնել Տաճարի անոթները, որոնք վստահվեցին Սասաբասարին՝ Երուսաղեմ վերադարձնելու համար ([[Ezr-01#v7|Եզրաս 1:7]]–11): **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian