[[Jer-29]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Jer-28]] | [[Մարգարեություններ Jer-30]] ➡️ --- ### հետևաբար Եհովան ասում է. «Ահա, ես կպատժեմ նեհելամացի Սեմայիային և նրա սերունդներին: Նա այս ժողովրդի մեջ բնակվող մարդ չի ունենա: Նա չի տեսնի այն բարիքը, որ ես կանեմ իմ ժողովրդի համար»: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Դատաստանի մարգարեություն Սեմայիայի դեմ, որտեղ ասվում է, որ նրա տոհմը կկտրվի, և նա չի ապրի՝ տեսնելու Երուսաղեմ խոստացված վերադարձը: **Պատմական համատեքստ**: Այս մարգարեությունը ծառայում է որպես հատուկ դատական դատավճիռ Սեմայիայի դեմ՝ ապստամբություն հրահրելու և կեղծ վստահություն ներշնչելու համար: Աստվածաշնչյան պատումի շրջանակներում այն հաստատում է Երեմիայի հեղինակությունը աքսորի ժամանակ մրցակից ձայների նկատմամբ. այն հստակեցնում է, որ հանցագործի տոհմը չի մասնակցի Իսրայելի ապագա վերականգնմանը: **Կապված է**: ### Զորությունների Տերն այսպես է ասում. «Ահա ես նրանց վրա կուղարկեմ սուրը, սովը և ժանտախտը և նրանց կդարձնեմ նեխած թզերի պես, որոնք այնքան վատն են, որ չեն կարող ուտվել: Ես նրանց կհալածեմ սրով, սովով և ժանտախտով և նրանց կմատնեմ երկրի բոլոր թագավորությունների մեջ այս ու այն կողմ նետվելու...» **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Երեմիան կանխագուշակում է, որ Սեդեկիա թագավորի օրոք Երուսաղեմում մնացած ժողովուրդը կկործանվի պատերազմի, սովի և հիվանդությունների միջոցով և կցրվի ազգերի մեջ: **Պատմական համատեքստ**: Սա իրականացավ մ.թ.ա. 586 թվականին, երբ Նաբուգոդոնոսոր II-ը վերջնական պաշարեց Երուսաղեմը: Պատմական արձանագրությունները և Թագավորաց Դ (2 Թագավորաց) 25-րդ գլխի աստվածաշնչյան պատմությունը նկարագրում են քաղաքում տիրող 18-ամսյա սաստիկ սովն ու ժանտախտը, որին հաջորդեց դրա լիակատար կործանումը և ողջ մնացածների հետագա աքսորը կամ փախուստը տարբեր տարածաշրջաններ, այդ թվում՝ Եգիպտոս և Բաբելոն: **Կապված է**: ### «Քանզի Յահվեն ասում է. «Երբ Բաբելոնի համար յոթանասուն տարին լրանա, ես պիտի այցելեմ ձեզ և պիտի կատարեմ ձեր հանդեպ իմ բարի խոսքը՝ ձեզ այս տեղը վերադարձնելով»։» **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Երեմիան կանխագուշակում է, որ բաբելոնյան գերությունը կտևի յոթանասուն տարի, որից հետո Աստված կվերադարձնի հրեա ժողովրդին Երուսաղեմ։ **Պատմական համատեքստ**: 70-ամյա ժամանակահատվածը պատմականորեն կապված է առաջին բաբելոնյան տեղահանության (մ.թ.ա. 605 թ.) և Կյուրոսի հրովարտակից հետո աքսորյալների վերադարձի (մ.թ.ա. 538 թ.) միջև ընկած ժամանակաշրջանի հետ, կամ առաջին Տաճարի կործանման (մ.թ.ա. 586 թ.) և երկրորդ Տաճարի կառուցման ավարտի (մ.թ.ա. 516 թ.) միջև ընկած ժամանակաշրջանի հետ: Կյուրոս Մեծի հրովարտակը մ.թ.ա. 538 թվականին պաշտոնապես թույլ տվեց հրեաներին վերադառնալ իրենց հայրենիք՝ իրականացնելով վերականգնման խոստումը: **Կապված է**: ### «Զորությունների Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը, այսպես է ասում Կողիայի որդի Աքաաբի և Մաասիայի որդի Սեդեկիայի մասին, որոնք իմ անունով ձեզ սուտ են մարգարեանում. «Ահա ես նրանց պիտի մատնեմ Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորի ձեռքը, և նա պիտի սպանի նրանց ձեր աչքի առաջ։ Նրանց պատճառով մի անեծք պիտի շրջանառվի... ասելով. «Տերը քեզ թող անի Սեդեկիայի և Աքաաբի պես, որոնց Բաբելոնի թագավորը կրակի մեջ խորովեց»։» **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Երեմիան կանխագուշակում է սուտ մարգարեներ Աքաաբի և Սեդեկիայի մահապատիժը Նաբուգոդոնոսոր թագավորի կողմից, մասնավորապես՝ կենդանի այրվելու միջոցով։ **Պատմական համատեքստ**: Կրակով մահապատժի ենթարկելու պրակտիկան պատմականորեն փաստագրված բաբելոնյան պատիժ է դավաճանության կամ ապստամբության համար (ինչպես երևում է նաև [[Dan-03|Դանիել 3]]-ի պատմության մեջ): Թեև այս կոնկրետ անձանց վերաբերյալ աշխարհիկ արձանագրությունները սահմանափակ են, աստվածաշնչյան և հրեական ավանդույթը (Սանհեդրին 93ա) պնդում է, որ այս հրապարակային մահապատիժը տեղի է ունեցել՝ նրանց անունները դարձնելով նախազգուշական առած աքսորյալների շրջանում: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian