[[Jer-30]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Jer-29]] | [[Մարգարեություններ Jer-31]] ➡️ --- ### «Քանզի ահա օրեր են գալիս,— ասում է Տերը,— երբ Ես պիտի վերադարձնեմ Իմ ժողովրդի՝ Իսրայելի և Հուդայի գերությունը,— ասում է Տերը։— Ես նրանց պիտի վերադարձնեմ այն երկիրը, որ տվեցի նրանց հայրերին, և նրանք պիտի տիրեն դրան»։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Տերը կանխագուշակում է ապագա վերականգնում, երբ Իսրայելի և Հուդայի աքսորյալ ժողովուրդը կվերադառնա և կտիրի իրենց նախնիների երկրին: **Պատմական համատեքստ**: Պատմաբաններն ու աստվածաբանները այս մարգարեության հիմնական իրականացումը կապում են մ.թ.ա. 538 թվականին Կյուրոս Մեծի հրովարտակի հետ, որը թույլ տվեց հրեա ժողովրդին Բաբելոնյան գերությունից վերադառնալ Հուդա: Բացի այդ, որոշ ժամանակակից գիտնականներ 1948 թվականին Իսրայել պետության վերահաստատումը դիտարկում են որպես այս շարունակական վերականգնման ժամանակակից փուլ: **Կապված է**: ### բայց նրանք պիտի ծառայեն իրենց Տեր Աստծուն և իրենց Դավիթ թագավորին, որին ես պիտի հարուցանեմ նրանց համար: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Կանխատեսում այն մասին, որ ժողովուրդը ծառայելու է Դավթի տոհմից մի ապագա թագավորի, որին Աստված հարություն է տալու, ինչը տեղի է ունենալու պատմական Դավիթ թագավորի մահից շատ տարիներ անց: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանական վերլուծությունը, հատկապես քրիստոնեության մեջ, «իրենց Դավիթ թագավորին» նույնացնում է Մեսիայի՝ Հիսուս Քրիստոսի հետ, ով կոչվում է «Դավթի որդի»։ «Հարուցանելը» հաճախ մեկնաբանվում է որպես նրա հարություն և նրա հոգևոր թագավորության հաստատում ([[Acts-02#v29|Գործք 2:29]]-36): Հրեական ավանդույթը հաճախ սա դիտարկում է որպես Դավթյան տոհմի ապագա միապետ Մեսիական դարաշրջանում: **Կապված է**: ### Քաղաքը կկառուցվի իր իսկ բլրի վրա, և պալատը կբնակեցվի իր իսկ տեղում: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Մարգարեություն այն մասին, որ Երուսաղեմը ֆիզիկապես կվերակառուցվի իր սկզբնական վայրում (իր «բլրի» կամ ավերակների վրա), և նրա վարչական շենքերը կվերականգնվեն: **Պատմական համատեքստ**: Սա պատմականորեն իրականացվել է մ.թ.ա. 6-րդ և 5-րդ դարերում՝ Զորոբաբելի, իսկ ավելի ուշ՝ Նեեմիայի ղեկավարությամբ, ովքեր վերահսկում էին Բաբելոնյան գերությունից հետո Երուսաղեմի պարիսպների և տաճարի վերակառուցումը իրենց սկզբնական հիմքերի վրա: **Կապված է**: ### քանզի ես վերջ կդնեմ բոլոր այն ազգերին, որոնց մեջ ցրել եմ քեզ, բայց քեզ վերջ չեմ դնի. այլ քեզ չափով կխրատեմ և քեզ ամենևին անպատիժ չեմ թողնի: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Յահվեն խոստանում է, որ մինչ այն ազգերը, որոնք ճնշել և ցրել են իսրայելացիներին, ի վերջո կդադարեն գոյություն ունենալ, հրեա ժողովուրդը կպահպանվի որպես առանձին միավոր՝ չնայած իրենց պատժին: **Պատմական համատեքստ**: Պատմական տվյալները ցույց են տալիս, որ Հին Մերձավոր Արևելքի խոշոր կայսրությունները, որոնք ցրել են Իսրայելը, ինչպիսիք են Բաբելոնյան, Ասորեստանյան և ավելի ուշ Հռոմեական կայսրությունները, բոլորը փլուզվել են և դադարել են գոյություն ունենալ որպես ինքնիշխան մշակութային կամ քաղաքական միավորներ: Ի հակադրություն դրան, հրեա ժողովուրդը պահպանել է շարունակական ազգային և մշակութային ինքնություն ավելի քան 2500 տարի՝ չնայած բազմաթիվ ցրումներին: **Կապված է**: ### «Նրանց իշխանը նրանցից մեկը կլինի, և նրանց տիրակալը նրանց միջից դուրս կգա։ Ես նրան մոտեցնելու եմ, և նա կմոտենա ինձ. որովհետև ո՞վ է նա, որ համարձակություն ունի ինձ մոտենալու»,- ասում է Տերը (Յահվեն)։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Յահվեն կանխագուշակում է Իսրայելի ապագա տիրակալին, ով կլինի տեղացի առաջնորդ (ոչ թե օտարերկրյա նշանակված անձ) և կունենա եզակի, աստվածային կողմից հաստատված լիազորություն՝ անմիջապես Աստծուն մոտենալու համար։ **Պատմական համատեքստ**: Գրական և աստվածաբանական վերլուծաբանները սա կապում են «Քահանայապետ-Թագավորի» հայեցակարգի հետ։ Քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ սա իրականանում է Հիսուս Քրիստոսի միջոցով, ով Եբրայեցիներին ուղղված թղթում նկարագրվում է որպես Քահանայապետ, ով «մոտեցավ» Հայր Աստծուն մարդկության անունից։ Պատմականորեն սա նաև նշանավորեց անցումը դեպի տեղական Հասմոնյան իշխանության մ.թ.ա. երկրորդ դարում, թեև «մոտենալու համարձակությունը» սովորաբար դիտվում է որպես Մեսիական հատկանիշ։ **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian