[[Luke-16]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Luke-15]] | [[Մարգարեություններ Luke-17]] ➡️ --- ### Օրենքն ու մարգարեները մինչև Հովհաննեսն էին. այնուհետև Աստծո արքայության Ավետարանն է քարոզվում, և ամեն ոք ջանք է թափում նրա մեջ մտնելու համար: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Այս համարը նշում է Հին Ուխտի մարգարեական դարաշրջանի անցումն ու իրականացումը՝ ազդարարելով, որ «Օրենքն ու մարգարեները» հասել են իրենց հանգրվանին Հովհաննես Մկրտչի միջոցով: **Պատմական համատեքստ**: Հովհաննես Մկրտիչը պատմականորեն և աստվածաբանորեն նույնացվում է որպես Հին Կտակարանի դարաշրջանի վերջին մարգարե, ով պատրաստեց Մեսիայի ճանապարհը՝ իրականացնելով [[Isa-40#v3|Եսայի 40:3]]-ի «ձայն բարբառո հանապատի» մարգարեությունը և [[Mal-03#v1|Մաղաքիա 3:1]]-ի «պատգամաբերի» գալուստը: **Կապված է**: [[Isa-40#v3|Եսայի 40:3]]; [[Mal-03#v1|Մաղաքիա 3:1]]; [[Jer-31#v31|Երեմիա 31:31]] ### Բայց ավելի հեշտ է, որ երկինքն ու երկիրն անցնեն, քան թե օրենքից մի փոքրիկ նշանախեց ընկնի: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հիսուսը կանխատեսում է Օրենքի բացարձակ հարատևությունն ու ամբողջականությունը՝ նշելով, որ ֆիզիկական տիեզերքն ավելի հավանական է, որ անհետանա, քան Աստծո Օրենքի ամենափոքր մանրուքը ձախողվի: **Պատմական համատեքստ**: Սա հաճախ մեկնաբանվում է որպես մարգարեություն Աստծո խոսքի հավերժական բնույթի վերաբերյալ: Պատմականորեն, չնայած կայսրությունների վերելքին ու անկմանը, Մովսիսական օրենքը (Թորան) հազարամյակներ շարունակ մնացել է որպես համաշխարհային էթիկայի և աստվածաբանության հիմնարար տեքստ: Քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ սա դիտվում է որպես իրականացված Հիսուսի անձի մեջ, ով պնդում էր, որ ինքն է այդ Օրենքի յուրաքանչյուր պահանջի վերջնական կատարումը: **Կապված է**: ### Նա ասաց նրան. «Եթե Մովսեսին և մարգարեներին չեն լսում, չեն համոզվի նույնիսկ եթե մեկը մեռելներից հարություն առնի»: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հիսուսը կանխատեսում է, որ նրանք, ովքեր մերժում են եբրայական Սուրբ Գրքերի (Մովսեսի և մարգարեների) հեղինակությունը, կմնան չհամոզված ճշմարտության հարցում, նույնիսկ եթե ականատես լինեն մեռելներից հարությանը: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբանները սա դիտարկում են որպես կանխատեսող նախազգուշացում Հիսուսի սեփական հարության ապագա մերժման վերաբերյալ: Նոր Կտակարանի պատմական տեղեկությունները ([[Matt-28#v11|Մատթեոս 28:11]]-15) նկարագրում են, թե ինչպես են կրոնական առաջնորդները կաշառում զինվորներին՝ դատարկ գերեզմանի մասին ստելու համար, փոխանակ զղջալու: Բացի այդ, [[John-11|Հովհաննես 11]]-ում Ղազարոս անունով մարդու իրական հարությունը դրդեց իշխանություններին ծրագրել Հիսուսի սպանությունը, այլ ոչ թե հավատալ՝ հաստատելով այն սկզբունքը, որ հրաշքները չեն հաղթահարում քարացած սիրտը: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian