[[Luke-20]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Luke-19]] | [[Մարգարեություններ Luke-21]] ➡️ --- ### Այնուհետև նրան այգուց դուրս հանեցին և սպանեցին: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Այգեպանների առակում Հիսուսը կանխագուշակում է, որ Որդին (ներկայացնելով իրեն) դուրս կնետվի և կսպանվի մշակների (ներկայացնելով կրոնական առաջնորդներին) կողմից: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբաններն ու պատմաբանները սա նույնացնում են Հիսուսի խաչելության կանխագուշակման հետ, որը տեղի է ունեցել Երուսաղեմի «դարպասից դուրս», ինչպես նշված է [[Heb-13#v12|Եբրայեցիս 13:12]]-ում: **Կապված է**: ### «Այն քարը, որը կառուցողները մերժեցին, դարձավ անկյունաքար»: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հիսուսը մեջբերում և իրեն է վերագրում Մեսիական մարգարեությունը՝ նշելով, որ չնայած հրեա առաջնորդների («կառուցողների») կողմից մերժվելուն, նա կդառնա Աստծո գործի հիմնաքարը: **Պատմական համատեքստ**: Սա իրականացնում է [[Ps-118#v22|Սաղմոս 118:22]]-ը: Վաղ քրիստոնյա առաջնորդները հետագայում օգտագործեցին այս տեքստը՝ բացատրելու Հիսուսի մերժումը և հետագա փառաբանումը Հարության միջոցով ([[Acts-04#v11|Գործք 4:11]]; 1 Պետրոս 2:7): **Կապված է**: [[Ps-118#v22|Սաղմոս 118:22]] ### Նա կգա և կկործանի այդ մշակներին, իսկ այգին կտա ուրիշներին: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հիսուսը կանխագուշակում է աստվածային դատաստանը և իրեն մերժած կրոնական իշխանությունների կործանումը, ինչպես նաև տնտեսության հանձնումը մի նոր խմբի (հաճախ մեկնաբանվում է որպես հեթանոսներ կամ Եկեղեցի): **Պատմական համատեքստ**: Սա պատմականորեն կապված է Երուսաղեմի պաշարման և մ.թ. 70 թվականին հռոմեական զորքերի կողմից Երկրորդ տաճարի կործանման հետ, ինչը փաստացի վերջ դրեց սադուկեցիների իշխանությանը և տաճարի վրա հիմնված առաջնորդությանը: **Կապված է**: ### Ամեն ոք, ով ընկնի այդ քարի վրա, կփշրվի, իսկ ում վրա այն ընկնի, կփոշիացնի նրան: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հիսուսը կանխատեսում է աղետալի հետևանքներ և դատաստան նրանց համար, ովքեր դեմ են իրեն կամ մերժում են իրեն՝ նկարագրելով իրեն որպես դատաստանի քար: **Պատմական համատեքստ**: Սա վերաբերում է նրանց կործանմանը, ովքեր մերժեցին Հիսուսի իշխանությունը, ինչը հաճախ կապվում է մ.թ. 70 թվականին Երուսաղեմի անկման և քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ վերջնական էսխատոլոգիական դատաստանի հետ: **Կապված է**: ### «Տերն ասաց իմ Տիրոջը. „Նստի՛ր իմ աջ կողմում, մինչև քո թշնամիներին պատվանդան դարձնեմ քո ոտքերի համար“» **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հիսուսը մեջբերում է Դավթի մարգարեությունը՝ ցույց տալու համար, որ Մեսիան պարզապես մարդկային սերունդ չէ, այլ Դավթի աստվածային Տերը, ով նախասահմանված է գերագույն փառավորման համար: **Պատմական համատեքստ**: Սա իրականացնում է [[Ps-110#v1|Սաղմոս 110:1]]-ը: Նոր Կտակարանի հեղինակները հետևողականորեն նույնացնում են Հիսուսի Համբարձումը և Աստծո աջ կողմում նստելը որպես այս մարգարեության պատմական իրականացում ([[Acts-02#v34|Գործք 2:34]]-36; [[Heb-01#v13|Եբրայեցիս 1:13]]): **Կապված է**: [[Ps-110#v1|Սաղմոս 110:1]] ### Իսկ նրանք, ովքեր արժանի կհամարվեն հասնելու այն աշխարհին և մեռելների հարությանը, ո՛չ կամուսնանան, ո՛չ էլ մարդու կգնան։ Քանզի նրանք այլևս չեն կարող մեռնել, որովհետև հրեշտակների նման են և Աստծո որդիներ են՝ լինելով հարության որդիներ։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հիսուսը տալիս է կոնկրետ կանխատեսում հարությունից հետո մարդկային գոյության բնույթի վերաբերյալ. այն կլինի անմահ, ոչ կենսաբանական սոցիալական կառուցվածքով (առանց ամուսնության) և հրեշտակային բնույթով: **Պատմական համատեքստ**: Քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ սա մնում է ապագա կանխատեսում «Նոր երկնքի և նոր երկրի» կամ ընդհանուր հարությունից հետո հավատացյալների վերջնական վիճակի վերաբերյալ: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian