[[Acts-17]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Acts-16]] | [[Մարգարեություններ Acts-18]] ➡️ --- ### քանի որ նա սահմանել է մի օր, երբ արդարությամբ պիտի դատի աշխարհը այն մարդու միջոցով, որին նա նշանակել է **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Պողոսը կանխատեսում է ապագա կոնկրետ իրադարձություն՝ նշանակված մի օր, երբ Աստված Հիսուս Քրիստոսի միջոցով կիրականացնի մարդկության համընդհանուր դատաստանը: **Պատմական համատեքստ**: Այս մարգարեությունը քրիստոնեական էսխատոլոգիայի հիմնաքարն է, որը հաճախ անվանում են «Վերջին դատաստան» կամ «Տիրոջ օր»: Թեև այն դեռ չի իրականացել, այն հիմնված է ավելի վաղ աստվածաշնչյան թեմաների վրա, ինչպիսիք են «Մարդու Որդին» [[Dan-07#v13|Դանիել 7:13]]-14-ում և [[Ps-96#v13|Սաղմոս 96:13]]-ում նկարագրված արդար դատաստանը: **Կապված է**: ### ինչի մասին նա հավաստիացում է տվել բոլոր մարդկանց՝ նրան մեռելներից հարություն տալով: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հիսուսի պատմական հարությունը ներկայացվում է որպես Աստծո խոստման իրականացում՝ տրամադրելու հանրային ապացույց կամ «հավաստիացում», որ ապագա դատաստանը անխուսափելի է, և որ Հիսուսը նշանակված դատավորն է: **Պատմական համատեքստ**: Հիսուսի հարությունը (մ.թ. մոտ 30-33 թթ.) արձանագրված է չորս Ավետարաններում և վաղ քրիստոնեական դավանանքներում: [[Acts-17|Գործք 17]]-ի համատեքստում այս իրադարձությունը դիտվում է որպես «նշան» (աստվածային երաշխիքի անհրաժեշտության իրականացում), որը հաստատում է գալիք դատաստանի օրվա մարգարեությունը: **Կապված է**: Ապագա դատաստանի օրվա մարգարեությունը, որը հիշատակված է [[Acts-17#v31|Գործք 17:31]]-ում, և Հին Կտակարանի ընդհանուր խոստումը Մեսիայի համար նշանի կամ արդարացման վերաբերյալ: ### բացատրելով և ապացուցելով, որ Քրիստոսը պետք է չարչարվեր և հարություն առներ մեռելներից, և ասելով. «Այս Հիսուսը, որին ես քարոզում եմ ձեզ, Քրիստոսն է»: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Պողոսն օգտագործում է հրեական Սուրբ Գրությունները՝ ապացուցելու համար, որ վաղուց մարգարեացված Մեսիան (Քրիստոսը) պետք է չարչարանքներ կրեր և հարություն առներ՝ նույնացնելով Հիսուսին որպես այդ հատուկ կանխագուշակումների իրականացում: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբաններն ու պատմաբանները նշում են Հին Կտակարանի մի քանի հատվածներ, որոնց Պողոսը հավանաբար հղում է արել, այդ թվում՝ [[Isa-53|Եսայի 53]]-ը («Տառապյալ ծառան», ով կրում է անօրինությունները), [[Ps-22|Սաղմոս 22]]-ը (նկարագրում է Մեսիայի տառապանքները) և [[Ps-16#v10|Սաղմոս 16:10]]-ը (կանխագուշակելով, որ Աստծո Սուրբը ապականություն չի տեսնի, ինչը մեկնաբանվում է որպես հարություն): Հիսուսի մահապատիժը և հաղորդված հարությունը մոտավորապես մ.թ. 30-33 թվականներին դիտվում են որպես այս տեքստերի պատմական իրականացում: **Կապված է**: Հին Կտակարանի մեսիական մարգարեություններ, ներառյալ [[Isa-53#v3|Եսայի 53:3]]-12, [[Ps-16#v10|Սաղմոս 16:10]] և [[Ps-22#v1|Սաղմոս 22:1]]-18: --- #ai_prophecy_armenian