[[Ephes-04]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Ephes-03]] | [[Մարգարեություններ Ephes-05]] ➡️ --- ### Մի՛ տրտմեցրեք Աստծո Սուրբ Հոգուն, որով կնքվեցիք փրկության օրվա համար: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Հղում «փրկության օրվան»՝ կանխատեսված ապագա իրադարձությանը, երբ հավատացյալների փրկությունը վերջնական տեսք կստանա հարության կամ կերպարանափոխության միջոցով: **Պատմական համատեքստ**: «Փրկության օրը» Նոր Կտակարանի աստվածաբանության մեջ հատուկ մարգարեական հասկացություն է (հիշատակվում է նաև Հռոմեացիներին 8:23-ում), որը վերաբերում է Քրիստոսի վերադարձին (Երկրորդ Գալուստ): Այն քրիստոնեական էսխատոլոգիայում դիտվում է որպես ապագային ուղղված իրադարձություն, որը նշանավորում է անցումը ներկա աշխարհից հավերժական վիճակի: Այն մնում է քրիստոնեական հավատքի հիմնարար կանխատեսում, որը պատմության մեջ դեռ տեղի չի ունեցել: **Կապված է**: ### Ուստի նա ասում է. «Երբ նա բարձունքը ելավ, գերեվարեց գերությունը և պարգևներ տվեց մարդկանց»: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Պողոսը մեկնաբանում է [[Ps-68#v18|Սաղմոս 68:18]]-ում նկարագրված հաղթական երթը որպես Հիսուս Քրիստոսի համբարձմամբ և դրան հաջորդած Եկեղեցուն հոգևոր պարգևների բաշխմամբ իրականացված: **Պատմական համատեքստ**: Վաղ եկեղեցու աստվածաբաններն ու պատմաբանները այս իրականացումը կապում են Հարությունից հետո տեղի ունեցած իրադարձությունների հետ, մասնավորապես՝ Հիսուսի Համբարձման ([[Acts-01|Գործք 1]]) և Պենտեկոստեի օրը Սուրբ Հոգու հեղման հետ ([[Acts-02|Գործք 2]]): «Պարգևները» նույնացվում են եկեղեցու ներսում մասնագիտացված դերերի հետ (առաքյալներ, մարգարեներ և այլն), որոնք ի հայտ եկան մ.թ. առաջին դարում՝ քրիստոնեական հավատքը հաստատելու համար: **Կապված է**: [[Ps-68#v18|Սաղմոս 68:18]] ### մինչև որ ամենքս հասնենք հավատի և Աստծո Որդու ճանաչության միությանը, կատարյալ մարդու աստիճանին՝ Քրիստոսի լիության հասակի չափին, **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Կանխատեսում հավատացյալների համաշխարհային մարմնի ապագա հոգևոր վիճակի վերաբերյալ՝ հասնելով լիակատար դավանաբանական միասնության և կատարյալ հասունության վիճակի, որը համարժեք է Քրիստոսի էությանը: **Պատմական համատեքստ**: Սա դասակարգվում է որպես էսխատոլոգիական (վախճանաբանական) մարգարեություն: Թեև քրիստոնեական եկեղեցին ընդլայնվել է ողջ աշխարհում, պատմական վերլուծությունը ցույց է տալիս դավանաբանական պառակտումների և վարդապետական բազմազանության պատմություն, այլ ոչ թե լիակատար «հավատի միասնություն»: Հետևաբար, գիտնականներն ու աստվածաբանները սովորաբար սա դիտարկում են որպես մարգարեություն, որը դեռևս պետք է ամբողջությամբ իրականանա, ինչը հաճախ կապվում է Եկեղեցու վերջնական վիճակի կամ «Նոր Երուսաղեմի» համատեքստի հետ: **Կապված է**: --- #ai_prophecy_armenian