[[1 Tim-02]] ⬅️ [[Մարգարեություններ 1 Tim-01]] | [[Մարգարեություններ 1 Tim-03]] ➡️ --- ### Քանզի կա մեկ Աստված և մեկ միջնորդ Աստծո և մարդկանց միջև՝ Քրիստոս Հիսուս մարդը, որն իրեն որպես փրկագին տվեց բոլորի համար՝ որպես վկայություն իր իսկ ժամանակներում: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հիսուսը նույնացվում է որպես միակ միջնորդ և փրկագին մարդկության համար՝ իրականացնելով մարգարեական «վկայությունը» փրկչի մասին, ով պետք է վճարեր շատերի մեղքերի գինը: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբաններն ու գիտնականները սա հատկապես կապում են [[Isa-53#v10|Եսայի 53:10]]-12-ի «Տառապյալ Ծառայի» մարգարեության հետ, որտեղ Ծառան «մեղքի պատարագ» է մատուցում և «կրում է շատերի անօրենությունները»: «Վկայություն իր իսկ ժամանակներում» (կամ «պատշաճ ժամանակին») արտահայտությունը վերաբերում է մ.թ. 1-ին դարում Հիսուսի պատմական հայտնությանը, որը տեղի ունեցավ «ժամանակի լրումին» համապատասխան ([[Gal-04#v4|Գաղատացիս 4:4]]) հռոմեական դարաշրջանում: **Կապված է**: [[Isa-53#v10|Եսայի 53:10]]-12 ### բայց նա կփրկվի զավակածնությամբ, եթե նրանք մնան հավատի, սիրո և սրբության մեջ՝ պարկեշտությամբ: **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Այս համարը մեկնաբանվում է որպես առաջին մեսիական մարգարեության իրականացում՝ մատնանշելով Փրկչի («կնոջ սերնդի») ծնունդը որպես միջոց, որով Մեղսագործության հետևանքները վերացվում են կանանց և մարդկության համար: **Պատմական համատեքստ**: Պատմականորեն սա հասկացվում է որպես հղում [[Gen-03#v15|Ծննդոց 3:15]]-ին, որը հայտնի է որպես Պրոտոավետարան (Protoevangelium): 13-14 համարների համատեքստում (որոնք նկարագրում են Ադամի և Եվայի անկումը), Պողոսն օգտագործում է «զավակածնությունը» տերմինը (հունարեն՝ tēs teknogonias, որոշյալ հոդով)՝ ազդարարելու համար, որ Քրիստոսի կոնկրետ ծնունդն ապահովում է փրկության ուղին՝ վերացնելով Եվայի խաբեությունն ու հանցանքը: Այս մեսիական ընթերցումը պաշտպանվում է տարբեր գիտնականների կողմից, այդ թվում՝ Էլիկոտի և Ուիթերինգթոնի: **Կապված է**: [[Gen-03#v15|Ծննդոց 3:15]] --- #ai_prophecy_armenian