[[Heb-10]] ⬅️ [[Մարգարեություններ Heb-09]] | [[Մարգարեություններ Heb-11]] ➡️ --- ### բայց նա, մեղքերի համար մեկ մշտնջենավոր պատարագ մատուցելով, նստեց Աստծո աջ կողմում՝ այնուհետև սպասելով, մինչև որ իր թշնամիները դրվեն որպես պատվանդան իր ոտքերի տակ: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Կանխատեսում այն մասին, որ Քրիստոսը կմնա իշխանության դիրքում Աստծո աջ կողմում մինչև իր թշնամիների վերջնական և ամբողջական հնազանդեցումը: **Պատմական համատեքստ**: Սա մեջբերում է [[Ps-110#v1|Սաղմոս 110:1]]-ը: Թեև Համբարձումը («նստելը») քրիստոնյաների կողմից համարվում է պատմական իրադարձություն, թշնամիների վերջնական հնազանդեցումը («ոտքերի պատվանդան») դիտվում է որպես շարունակական կամ ապագա էսխատոլոգիական իրադարձություն, որը դեռևս պետք է լիովին իրականանա դարի վերջում: **Կապված է**: [[Ps-110#v1|Սաղմոս 110:1]] ### «Սա է այն ուխտը, որ պիտի կնքեմ նրանց հետ այն օրերից հետո,- ասում է Տերը,- իմ օրենքները պիտի դնեմ նրանց սրտերի մեջ և դրանք պիտի գրեմ նրանց մտքերում»։ Ապա ավելացնում է. «Նրանց մեղքերն ու անօրինությունները այլևս չեմ հիշելու»։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հիսուսի կողմից հաստատված Նոր Ուխտը ներկայացվում է որպես Երեմիայի մարգարեության իրականացում՝ կապված հոգևոր վերափոխման հետ, որտեղ օրենքը ներքնայնացվում է, այլ ոչ թե գրվում քարի վրա։ **Պատմական համատեքստ**: [[Jer-31#v31|Երեմիա 31:31]]-34-ը գրվել է Բաբելոնյան գերության ժամանակ (մ.թ.ա. 6-րդ դար): Քրիստոնեական պատմությունը Վերջին ընթրիքը և դրան հաջորդած առաքելական ծառայությունը դիտարկում է որպես այս «Նոր Ուխտի» սկիզբ, որը կրոնական պրակտիկան արտաքին ծեսից տեղափոխեց ներքին հավատքի դաշտ: **Կապված է**: [[Jer-31#v31|Երեմիա 31:31]]-34 ### այլ դատաստանի մի ահեղ սպասում և կրակի բորբոքում, որ պիտի լափի հակառակորդներին: **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Մարգարեություն ապագա աստվածային դատաստանի մասին, որը բնութագրվում է կրակով, որը կսպառի Աստծուն հակառակվողներին: **Պատմական համատեքստ**: Սա հիմնված է Հին Կտակարանի պատկերների վրա, որոնք հանդիպում են [[Isa-26#v11|Եսայի 26:11]]-ում և [[Zeph-01#v18|Սոփոնիա 1:18]]-ում: Քրիստոնեական վախճանաբանության մեջ այն մեկնաբանվում է որպես հղում Մեծ Սպիտակ Գահի Դատաստանին կամ չարի վերջնական կործանմանը, որը նկարագրված է Հայտնության գրքում: **Կապված է**: [[Isa-26#v11|Եսայի 26:11]] ### «Որովհետև մի փոքր ժամանակ ևս, և նա, ով գալու է, կգա և չի ուշանա։ Իսկ արդարը հավատով կապրի. և եթե նա հետ քաշվի, իմ հոգին նրանից չի գոհանա»։ **Տեսակ**: մարգարեություն **Համառոտ**: Մարգարեություն Տիրոջ վերադարձի (Երկրորդ գալստյան) հաստատունության և մոտալուտ լինելու վերաբերյալ։ **Պատմական համատեքստ**: Հեղինակը հարմարեցնում է [[Hab-02#v3|Ամբակում 2:3]]-4-ը, որն ի սկզբանե վերաբերում էր Բաբելոնի դատաստանի վերաբերյալ տեսիլքի ժամանակին: Նոր Կտակարանի համատեքստում այն հետևողականորեն կիրառվում է Քրիստոսի Երկրորդ գալստյան նկատմամբ՝ մի իրադարձություն, որի տեղի ունենալուն վաղ եկեղեցին սպասում էր ապագայում: **Կապված է**: [[Hab-02#v3|Ամբակում 2:3]]-4 ### Հետևաբար, երբ նա գալիս է աշխարհ, ասում է. «Դու զոհեր և ընծաներ չկամեցար, բայց ինձ համար մարմին պատրաստեցիր։ Ողջակեզներն ու մեղքի համար մատուցված զոհերը քեզ հաճելի չեղան։ Այնժամ ես ասացի. «Ահավասիկ ես եկել եմ (գրքի տոմսակում իմ մասին գրված է) քո կամքը կատարելու, ո՛վ Աստված»։ **Տեսակ**: իրականացում **Համառոտ**: Հեղինակը Հիսուս Քրիստոսի մարմնացումը և զոհաբերական մահը նույնացնում է Սաղմոսներում տեղ գտած այն մարգարեության կոնկրետ իրականացման հետ, որը վերաբերում էր գալիք անձնավորությանը, ով կենդանական զոհաբերությունները կփոխարիներ անձնական հնազանդությամբ: **Պատմական համատեքստ**: Աստվածաբաններն ու գիտնականները սա լայնորեն կապում են [[Ps-40#v6|Սաղմոս 40:6]]-8-ի իրականացման հետ: Պատմականորեն այս անցումը նշանակում է շրջադարձ ղևտական զոհաբերական համակարգից դեպի քրիստոնեական քավության վարդապետություն, որը դարձավ վաղ եկեղեցու կենտրոնական դրույթը Հիսուսի խաչելությունից հետո (մ.թ. մոտ 30-33 թթ.): **Կապված է**: [[Ps-40#v6|Սաղմոս 40:6]]-8 --- #ai_prophecy_armenian